پاستور (Pasteur) : ]لوئى پاستور، عالم كيماوى بزرگ فرانسه. مولد وى به دُل به سال ١٨٢٢م. و وفات در سنه ١٨٩٥م. او در تخمير و بيمارى هاى كرم ابريشم و عموم امراض ساريه وبالخاصّه مرض هارى نظريه هاى بدع آورد(لغت نامه دهخدا)[.

پاسخ : (چو ناخن) جواب دادن به سؤال.

پاسخ سوختن : خاموش شدن.

پاسدار : رعايت و ملاحظه كننده.

پاسره : (چو بامزه) زمينى كه صاحب زراعت در وجه اخراجات جدا كرده و به مزارعان بدهد تا حاصل آن را در اخراجات ديوانى و غيره صرف نمايند.

پاسْقالِيه : يكى از اعياد شريفه نصارى كه به زعم خودشان، روز قيام حضرت روح اللّهش پندارند.

پاسك : (چو ناخن و مادر) خميازه و دهان دره.

پاسنگ : (چو پابند) آنچه در كفه سبك تر ترازو بگذارند تا با كفه ديگر برابر شود.

پاسَوار : پاى سَوار[ر.م] است.

پاسه : تاسه[ر.م و تلواسهر.م].

پاسيدن : زنگار بستن و دل تنگ شدن و نگاه داشتن و استوار نمودن و بيدار ماندن و ملاحظه و رعايت كردن.

پاش : پاشيدن و امر و فاعل از آن.

پاشا : به زعم بعضى، لفظى است پارسى به معنى باشه]ر.م [و وزير و دستور و خان و بيگلربيگى و بعضى گفته كه مركّب از «پاى» و «شاه» است و بعضى از ادباى عثمانى گفته كه اين لفظ در زبان ترك قديم به اكبرِ اولاد اطلاق مى شده و به همين جهت سلطان عثمان غازى]نخستين پادشاه عثمانى در قرن٨ه:. [سردفتر ملوك عثمانيّه، پسرش، علاءالدين، را بدان مخاطب داشته و پاره اى امور دولتى را بدو محوّل داشت، پس از آن عنوان مستخدمين دولتى گرديد.

پاشت : (ل) نام يكى از اشخاص موهومى كه مصريان قديم ايشان را معبود پنداشتندى.

پاشتو : نام زبان افغانيان است.

پاشك : بر وزن و معنى پاسك.

پاشنا : پاشنه[ر.م].

پاشنامه : پاچ نامه[ر.م].

پاشنگ; پاشنگه : (چو پابند و پابسته) پاچنگ[ر.م].

پاشنه : به معنى معروف و خيار و خربزه و مانند آن كه به جهت تخم نگاه دارند.

پاشو : پاز[ر.م].

پاشه : باشه[ر.م].

پاشيب : نردبان.

پاشيدن : افشاندن.

پاشين : تخته و پارچه چوب.

پاشينه : پاشنه[ر.م].

پاغر; پاغره : (چو لاغر) ستونى كه سقف خانه بدان قرار گيرد و ستونى كه از گچ و سنگ ساخته و پايه هاى اتاق را بر آن گذارند.

پاغند; پاغنده : (چو پابند) گلوله پنبه حلاّجى شده.

پاغوش : شناورى و غوطه زدن در آب.

پافزار : پاى فزار[ر.م].

پاق : به زعم يونانيان قديم، نام شخص موهومى كه خداى شبانان است.

پاقسوس; پاقسون رجزاير سبعه.