بوشنج : (چو هوشنگ) قصبه اى است از خراسان كه پشنگ نيز گويند و معرّب آن فوشنج است، و از تاريخ هرات]ر.ض [نقل است كه آن شهرى است در چهارفرسخى هرات، بانى اش هوشنگ[دوّمين پادشاه پيشدادى و يا پشنگپدر منوچهر، هفتمين پادشاه پيشدادى] و اوّل شهرى است كه در آن اراضى بنياد يافته و هرات بعد از آن ساخته شده.

بوشهر ---> بندر بوشهر.

بوشيدن : اهتمام و مواظبت كردن.

بوشير---> بندر بوشهر.

بوصير; بوصين : گوش خرس و يا ماهى زهره و يا باقلاى شامى، گويا عربى است.

بوطانيه : به يونانى، هزارافشان[ر.م] است.

بوغا : به تركى، آهو و گوساله را گويند.

بوغاز : به تركى معروف[تنگه] و به اصطلاح جغرافيايى جزئى است از دريا كه مابين دو خاك و بيابان واقع و محصور شده و دو دريا را به همديگر وصل نمايد، مثل بوغاز كوه طارق كه بحر متوسّط[درياى مديترانه] و اوقيانوس آتلانتيكى]اقيانوس اطلس [را به يكديگر وصل مى نمايد.

بوغچه ---> بقچه.

بوغدان : خطّه اى است در منتهاى شرق شمالى شبه جزيره بالقان[بالكان].

بوغَلس; بوغُلْصُنْ : به لغت رومى، گاوزبان است.

بوغمه : (ل) رجوع به «غر» نمايند.

بوغَنج : بر وزن و معنى بوشنج و شونيز[ر.م].

بوغَند : عشقه[ر.م و لبلابر.م].

بوغوته : يكى از بلاد عظيمه امريكاى جنوبى كه در كنار نهرى موسوم بدين اسم واقع و داراى صدهزار نفوس مى باشد.

بوف : جغد و بوم.

بوفالو : يكى از بلاد عظيمه امريكاى شمالى است.

بوفت : [١]

بوق : چادر شبِ رختخواب و بورقىِ معروف[شاخ ميان تهى حيوان كه آن را چون نفير نوازند].

بوقچه ---> بقچه.

بوقَلمون : سنگ پشت و ديباى رومى و سنگ يشم و دنيا و روزگار و نوعى از چلپاسه[مارمولك] و كسى كه خود را هر ساعتى به رنگى وانمايد و جانورى است آبى كه چون خواهد جانورى را بگيرد خود را به شكل آن اندازد و به پارسى «شوالك» [گويند] و مرغى است مايل به سرخى كه هر دم خود را به رنگى اندازد و منقارش برابر لك لك بوده و «ابوفراش» نيز گويند و هم جامه اى است كه هر دم به رنگى وانمايد.

بوقناق ---> چرخله.

بوقوونيه : (ل) خطّه اى است از اوستريا[اتريش كه به غاليچياگاليسى در لهستان] ملحق و در جنوب شرقى آن واقع مى باشد.

بوقيصا : به يونانى، درخت سپيدار يا آغال پشّه[ر.م] است.

بوك : (چو خوك) الاّ و مگر و فرض و تقدير و نوعى از آتش گيره[ر.م] و جاى پنهانيدن غلّه و كلمه تمنّى مخفّفِ «بُوَد كه» به معنىِ باشد كه و اى كاش و هم غلّه اى كه در زير خاك پنهانند.

بوكستران : (ل) طايفه اى است از چينيان.

بوكِلَك : ميوه وَن[ر.م].

بوگان : (چو خوبان) گلزار و زهدان.

بوگورتگن : (ل) نام تركىِ علّيق[ر.م] است.

بول : وَلَد و به عربى معروف است كه عبارت از مائيّت مشروب و مطعوم حيوان و انسان است كه طبيعت از راهِ گُرده و مثانه و احليل و قبل دفع مى كند و به هندى «موت» و به پارسى«شاش» و «كميز» و «پاچاپه» و «پيشيار» و «پيشاب» است.

بولخجدر : (چو گل منظر) ملحد و بى دين.

بولدو : (ل) قصبه اى است از آناتولى]آسياى صغير [كه

::::::::::::::::::::::::::::::::::

١. در اصل بدون معنى است.