شكارى و به تركى «اَل قوشى» و از جمله طيورِ سِباع شكارى و رنگ آن اَغبَر[خاكى] مايل به سفيدى و زردى و منقّط به نقطه هاى سياه و بعضى سفيدرنگ مانند خروس سفيد و در لسان پادشاهان به «شاه طيور» موسوم بوده و به جهت شكار، تعليم و تربيت نموده و در حضور خود نگاه مى دارند.

باز آزردن : خاطرخواه كردن.

بازآور : راپورت و تفتيش.

بازافكن : پينه جامه و مداخل مانندى كه سپاهيان برپشت گريبان جامه مى دوزند چنانچه سرِ مداخل برميان هر دو شانه افتد.

بازبست : ثبت كردن و ضبط نمودن.

بازپرس : استنطاق كردن.

بازپيچ : بادپيچ[ر.م].

بازِخَشين ---> خشين.

بازخَميدن : به طعنه صدارت كردن و سخن كسى را بازگفتن.

بازخواست : عتاب و غضب و مؤاخذه و مسئوليّت.

بازخوردن : ملاقات كردن.

بازدار : امر و فاعل از بازداشتن و برزيگر و ميرشكار و نگارنده مرغ باز است.

بازداشت : مانع و ملك وقف و ماضى و اسم مفعول از بازداشتن.

بازداشتن : پنهانيدن و ميرشكار بودن و از سر رها نمودن و وقف كردن و نگاه داشتن و دفع و منع كردن.

بازديد : معروف است، كه استيناف باشد.

بازِ سفيدپر : آفتاب.

بازگرفت : پروتست[ر.م].

بازگشا : نطق و بيان و علم منطق و قوّه مميزه انسانى.

بازگشتن : مراجعت و بازداشتن.

بازگون; بازگونه : وارون و وارونه.

بازگير : مردم مورّخ و تاريخ دان.

بازماندن : توقّف كردن و موقوف داشتن و بقيّه ماندن.

بازنيچ : بادپيچ[ر.م].

بازيار : برزيگر و صيّاد و ميرشكار.

بازيافت : استرداد و مستردّ و باز پس گرفته شده.

بازا : علاوه بر معنى باز بيا، مقدار ٩٠ سِتير است.

بازار : مخفّفِ با آزار و مردم دلزار[١] و امر و فاعل از باز آوردن و به معنى معروف كه به عربى «سوق»[گويند].

بازارِ خاك : قالب آدمى و عظمت بشريّت و رونق امور دنيويّه و اخرويّه.

بازارگان : تاجر و سوداگر و اهل بازار.

بازام : بادپيچ[ر.م].

بازانيدن : بازى كردن و ديگرى را به بازى آوردن.

بازنيچ : رجوع به تركيبات «باز» شود.

بازرگان : مخفّف بازارگان.

باززهر ---> پازهر.

بازگون; بازنيچ : در هر دو رجوع به تركيبات «باز» نمايند.

بازو : از سر دوش است تا سر مِرفَق[آرنج].

بازو دادن : يارى كردن و مددكارى نمودن.

بازودراز : غالب و قاهر و مردم درازدست.

بازور : به نوشته بعضى، مردِ جادوگرى بوده تورانى، كه به سِحر و جادو لشگر ايران را شكست داده و عاقبت به دست رهّام ابن گودرز]از پهلوانان ايرانى شاهنامه [كشته شد.

بازه : باز[ر.م و باژر.م].

بازهر : (چو پابند) پازهر[ر.م].

بازى : مرغ باز و لهو و لعب و بازيچه و كارهاى طفلانه و جاهلانه و رجوع به «هرز» هم شود.

بازيار : رجوع به تركيبات «باز» شود.

بازيچه : مسخره و ريشخند و هرآنچه بدان بازى كنند.

بازيچه روم و زنگ : روزگار و دنيا و مسخره روز و شب.

بازيدن : بازيچه و بازى كردن.

بازيره : پاره و مقدارى از شب را گويند.

بازيگوش : مُحيل و مكّار و شوخ و شنگ و عيّار.

باژ : باج و خراج و جزيه و قلاج[ر.م] و بازو و دوش و

::::::::::::::::::::::::::::::::::

١. چنين است در اصل.