اوّل فروردگان : روزى است كه به اوّل فروردين ماه، ده روز مانده باشد و به زعم پارسيان، زيارت اموات در اين روز بهتر است و از اين رو دخمه ها را زيارت كرده و موبدان بر ارواح مردگان خود زند خوانند.

اوّل گاه اوّل; اول گاه دويّم و سيّم وچهارم و پنجم و ششم ---> گاه.

اولاد : (چو فولاد) نام ديوى بوده مازندرانى و(چو گودال) به عربى، جمع ولد است.

اولتيماتوم : ]اتمام حجّت و كلام آخر و شرايط حتمى و قطعى تغييرناپذير و در حقوق بين المللى شرايط قطعى و نهايى كه دولتى براى قبول يا ردّ فورى به دولت ديگر تسليم مى كند، چون امتناع از قبول شرايط ممكن است منجر به جنگ يااقدامات خصمانه شود (لغت نامه دهخدا)[.

اولچار : به جغاتايى]شعبه اى از زبان هاى تركى شرقى[، دستينه است.

اولُغ : مخفّف اولوغ[ر.م].

اولغ بيگ : الُغ بيگ[ر.م].

اولكرر زهره و ثريّا.(كى)

اولمُرداخ : به نوشته بعضى تواريخ ايرانى، چهلمين ملوك كلدانى]در بين النهرين در قرن ٨ تا ٦ق.م [كه پسر بختنصّر]پادشاه بابلِ در قرن ٦ ق.م [بوده و در ٤٨٧٥ هبوطى جلوس كرده و مردمان در عهد وى صورتى شبيه به رُخ ساخته و به پرستش آن پرداخته و نهىِ دانيال]از انبياى بنى اسرائيل در قرن ٦ ق.م[، كارگر نيفتاده و روزگار شاه و سپاه و رعيّت در ملاهى و مناهى به سر شده و عاقبت از فرط بدكيشىِ او، خاصّ و عامّ در قلعوقمعِ وى يكدل و با خويشاوندان او هم زبان بوده و بعد از ٢٢ سال حكمرانى از ميانش برداشتند.

اولنج : بر وزن و معنى اورنگ و سپستان[ر.م] و سگ انگور[ر.م]و (بر وزن روبند) چوبِ خالى از ميوه خوشه انگور.

اولنگ : (چو سوگند) تخت و اورنگ و (چو تفنگ، با واو مجهول) سبزه زار و مرغزار و چمنزار.

اولوج; اولوچ : (چو مَوزون) آبلوج[ر.م]و عنوان مخصوص رؤساى قبايل تركمان كه ساكن ممالك دولت سلجوقيّه مى باشند.

اولوس : به تركى و مغولى، جماعت است.

اولوش : نصيب و حصّه وبهره.

اولوغ : بزرگ و رئيس.(كى)

اولوغ بيگ : اُلُغ بيگ[ر.م].

اولوك : (چو مولود) مردم فضول و منافق و دوروى.

اوليا :(ر) جمع ولىّ.(عر)

اوليا دوه سى : خرك زمين[ر.م].(كى)

اوليته; اوليه : (چو نوديده و توليه) برزيگر.