]انگلستان[ به زيور طبع آراسته و به اكثر لسان هاى اوروپ ترجمه گرديده و عاقبت با پسرش، عبداللّطيف، در سر جنگ و جدال بود و پس از چندى اسير پسر و در دست وى در پنجاهوشش سالگى مقتول گرديد.

الغدن : (چو نرفتن) آلغدن[ر.م].

الغنجار : (چو گندمزار) آلوگرده و ناز و غمزه و خشم خوبان از روى عشوه و كرشمه.

الغون; الغونه : (چو منصور و منصوره) آلغونه[ر.م].

الف : (چو خَجِل) بنا به اساطير بعضى از فرق آريايى ها، نام جن و پرى است كه الف نور را موكّل بر خير دانسته و الف ظلمت را مأمور بر شر دانند و در معنى معروف آن : كه اوّلينِ حروفِ هجا است : به گفتار سيّم از آيين اوّل مقدّمه رجوع شود.

الفِ استوا : خطّ استوا.

الفْ اقليم : اقليم اوّل.

الف با تا : حروف هجا و لوح و كرسى و قلم.

الفِ كوفيان : آلت مردى و هر چيز كج.

الفاختن; الفاخيدن; الفاغدن; الفاغيدن : (چو پرداختن و ترسانيدن) كسب نمودن و اندوختن و جمع كردن.

اِلِفانته : (ل) در زمان اوروپايى ها، نام درياچه بمباى ]بمبئى [و هم نام شهر غارپور]در هند[ است.

اِلِفانتينه :(ل) در اصطلاح بطلميوس، نام جزيره اسوان]در مصر [است.

الفت : (چو دختر) علاوه بر معنى عربى معروف]خو كردن; دوستى[، نام چندى از شعراى هند و ايران و هم يكى از ملوك مجوس مسمّى بدين اسم بوده كه مرثيّه بسيارى در واقعه كربلا گفته:

«السّلام اى مدح تو آيات قرآن مبين
السّلام اى ذات پاكت كعبه علم و يقين
السّلام اى پايه ات تاج سر عرش برين
السّلام اى سايه ات خورشيد ربّ العالمين
آسمان عزّ و تمكين آفتاب داد و دين».
اُلُلفتگين : الُب تكين[ر.م].

الفخت : (چو بدبخت) الفتختن[ر.م] و فعل ماضى آن.

الفختن; الفخيدن; الفغدن; الفغيدن : (چو سر بستن و سر كشيدن) الفاختن[ر.م].

الفنج : (چو بَدرنگ) الفنجيدن[ر.م] و امر و فاعل و مفعول از آن.

اَلفَنجيدَن : الفاختن[ر.م].

الفندك : (چو بدمنظر) محتكر.

الفيدن : (چو ترسيدن) الفاختن[ر.م].

الفينه; الفيه : (چو چرمينه و انفيه) آلت مردى است.

اَلفيه شَلفيه : نام كتابى است در لغويّات.

اَلقانا : (چو سرتاپا) به نوشته ناسخ[ر.ض]، نام يكى از اكابر انبياى بنى اسرائيل كه معنى عبرانى آن، خدا حاصل كرده، و او را دو زن بوده، نام يكى حنا و ديگر فنا و در ٤٣١٠ هبوطى ظهور فرموده و بنى اسرائيل را با مواعظ و نصايح بهره مند داشته و بر شريعت موسى(عليه السلام) دعوت مى فرمود.

الكا : (چو خرما) ملك و زمين و خطّه و ناحيه و ديار و مملكت.

اِلِكتِرون : كاهربا است.(نان)

اِلِكتِريسيته(إlectricitإ) رقوّه برقيّه.

الكتريك (إlectrique): هر چيز منسوب به الكتريسته.

الكز : (چو اندك) پلنگ يا پَلتَك[ر.م] و تَمَنده[ر.م].

الكُل: يا الكوئول يا اَلكول; به فرانسوى، جسمى است مايع و سبك و طيّار و قابل اشتعال و از عمل تخمير قند و پاره اى مواد ديگر داراى قند، از قبيل آب انگور و چقندر و غيره در ٢٥ تا ٣٠ درجه حرارتى كه بهواسطه افزودن مايه فقّاع]آب جو[ بدانهابه دست آرند، حاصل گردد و خود آن به هر مقدارى از آب محلول بوده و عدّه زيادى از مواد غيرمحلول در آب را از قبيل كافور و سقّز و غيره حل مى كند. و آن را به پارسى «عرق كشمش» و «جوهر شراب» گفته و به عربى «روح النّبيذ» خوانده و به لاتينى «اسپيرتيوس وينى» ناميده و به فرانسوى : مطابق نام عربى مذكورش : «اِسپِرى دُووَن»(esprit de vin) نيز گويند.