٣. بر عصاره خشخاش سياه كه به آفتاب خشك نمايند، چنانچه ديسقوريدوس]پزشك يونانى در قرن ١م[ و شيخ الرّئيس فرموده اند. و از كاهوى صحرايى و شقايق النّعمان نيز افيون مى سازند. پس طريقه اخذ آن را بيان كرده كه نقل آن مؤدّى بر تطويل است.

احمد رفعت عثمانى[ر.ض] گويد كه سلطان مرادخان رابع]هفدهمين پادشاه عثمانى در قرن ١١ه:. [بعضى از افيونى ها را تهديد كرده و برخى را اعدام نموده و در اين اثنا يكى از ايشان به توى قبرى رفته و خواست كه چوپوق افيون را دود كند. يكى از مأمورين دولت كه به قدغن ترياك مأمور بودند، از حالش مطلّع شده و تعرّضش مى نمايد كه مگر از يساغ]قانون [دولت خبر ندارى؟ جواب گويد كه اينجا آخرت است و سكّان آن يساغ مساغ نمى شناسند.

اَفيونى : منسوب به افيون و بالخصوص كسى كه عادت به صرف ترياك داشته باشد.

افيونى شدن : كنايه از عادت كردن چيزى است به طورى كه قادر بر ترك آن نباشد.

آيين بيست و سيّم

(درحرف الف با قاف قرشت)