قامــوس المعـــارف - مدرس تبريزى، محمدعلى - الصفحة ٢٧٥
اغستن : (چو نرفتن) سپوختن.
اَغِستوس; اَغسِطوس : آغستوس[ر.م].
اغشتن : (چو نرفتن) آغاريدن[ر.م].
اغطوس : (چو ملكوت) آغستوس[ر.م].
اغل : (چو خَجِل) آغل[ر.م]و (چو سبُك) آغول[ر.م].
اِغليسون : قوس قُزَح]رنگين كمان[.
اغناد : (ل) به نوشته احمد رفعت عثمانى[ر.ض]، نام مخصوص بعضى از طوايف قازاق كه در كنار نهر طورله[ر.م] ساكن و جمعى از ايشان قديماً در محاربات روسيّه حمايت دولت علّيّه]عثمانى[ را قبوليده و به آناطولى]آسياى صغير [مهاجرت نموده و اليوم در همان ديار به اغناد قازاقى معروف بوده و قديماً در موقع محاربه، دولت علّيه را هم دستيارى مى نموده اند.
اغند : (چو كمند) آگند[ر.م].
اغندن : (چو سمندر) آگندن[ر.م].
اَغَنده : آگنده[ر.م].
اغو : (چو عمو) آغا.
اغوز --->فرشه.
اغوزخانرترك.
اَغوست --->آغستوس.
اَغول : آغول[ر.م] است.
اَغون : كاريز و چشمه.
اغيرس : (چو على دل) جوز رومى[ر.م].
اَغيس : تخم دل آشوب.
اغيل : آغيل[ر.م].
آيين بيستودويّم