آواره : خراب و حساب و ستم و آزار و معطّل و بيكار و ديوان خانه و دارالاماره و پريشان و پراكنده و تعداد و شماره و گم و نابود شده و از وطن دورافتاده و متحيّر و سرگردان و بى نامونشان و دفتر حساب ديوان و قطع و تصديق و يقين و تحقيق و آهن ريزه اى كه از نعل در وقت سوراخيدن آن بيفتد.

آواره گير : محاسب و حسابدار.

آواريدن : اوباريدن[ر.م]و آواره بودن و نمودن.

آوارينر اوارين.

آواز : شهرت و گفتار و صدا و ندا و بانگ بلند.

آواز شدن; آواز گشتن : شهرت يافتن و سَمَر گرديدن و قيلوقال شدن.

آوازَه : آبازه[ر.م]و آواز، اِفراداً و تركيباً و رجوع به «اوازه» هم نمايند.

آوازيدن : آواز كردن و احوال خود را به ديگرى گفتن.

آواژ : باج و خراج.

آواس : خوشه گندم.

آواك : جزيره.

آوام : قرض و وام و قبّه و قلعه و برج كبوتران.

آوخ : (چو مادر) واخ و نصيب و قسمت.

آور : (چو باور) قطع و يقين و مخفّف آوار و فلك هفتم و بدمنظر و بدقيافه و سخن زشت و ياوه و امر و فاعل از آوردن و در مقام تركيب، معنى صاحب و خداوند را افاده نمايد، همچو: دلاور و جنگاور و مانند آنها.

آورال ---> اورال.

آورجه : (چو پابسته) آوارجه[ر.م].

آوَرد : حمله و جنگ و پيش خورد و ماضىِ آوردن.

آوَردگاه : معركه جنگ و جدال.

آوَردن : آوريدن.

آوَرده : قابله و ماما و اسم مفعول و ماضى بعيد از آوردن.

آوَرديدن : جنگيدن و حمله كردن.

آورس : (چو پابند) ابهل[ر.م] و عرعر و سرو كوهى.

آوَرَك : بادپيچ[ر.م].

آورند : (چو پالْهنگ) مكر و حيله و رود نيل و دجله بغداد و جمع مضارع غايب يا امر حاضر از آوردن.

آوره : (چو بامزه) اوره[ر.م].

آورى : (چو ياورى) صاحب تحقيق و يقين و فعل مشتق از آوردن و رجوع به «اورى» هم نمايند.

آوَريدن : آورديدن و مقابلِ بردن.

آوريسا ---> اوريسا.

آوريل : آپريل.

آوزين : سرو كوهى و طوقه و حلقه معروف كه از آهن و مانند آن برطرف پيشين كمربند نصب كنند.

آوستراليا; آوسترليج; آوستريار اوستراليا و اوسترليج و اوستريا.

آوشن : (چو كاهگل) سعتر[ر.م].

آوشنگ : (چو كاربند) اوشنگ[ر.م].

آوشه : بلغور و شبنم.

آوشين : سعتر[ر.م].

آوغوز : به تركى، اخته و خايه كشيده و نادان و احمق و رايج و پاك و زيبا و صاف و مردم بامروّت و نام قبيله اى است از تركان كه در سمت غربى آسيا ساكن و در اواخر، عنوان و لقب بعضى از پادشاهان ترك گرديد.

آوغوزخان : به نوشته ناسخ[ر.ض]، نام يكى از پادشاهان قديم مغول كه در دوره سلطنت خود مدّت مديدى با اهالى هندوچين محاربه كرده و ممالك بسيارى فتح نموده و به مغولستان توسعه داده و در ٢٩١٦]هبوطى [درگذشته و پسر كوچكش، كوك الب خان كه به روايتى جدّ اعلاى سلطان عثمان غازى، اوّلين ملوك عثمانيّه ] در قرن ٨ ه: [، است جانشين او گرديد و محتمل است كه آغوزخان، مخفّف همين آوغوزخان باشد.

آوغوست; آوغوستس ر آغوست.