قامــوس المعـــارف - مدرس تبريزى، محمدعلى - الصفحة ١٠٩
معيّنى در حالت و هيئت معيّنى وقوع يابد و همچنين گاه باشد كه يك دفعه به وقوع آيد و گاهى مكرّر وقوع يابد و فاعل و مفعول، گاهى تنها بوده و گاهى به مصاحبت غير باشند و گاه باشد كه ابتداى صدور فعل و انتهاى آن نيز كه از چه زمان و كدام مكان بوده و تا كدام زمان و مكان منتهى شده، در كلام مذكور گردد و غير اين ها از ساير خصوصيّات قضيّه و تمامى اين ها را فُضله و متعلّقات فعل نامند بلكه هريك از وجوه و كيفيّات مزبوره را به اسمى خاصّ موسوم داشته اند، چنانچه دالّ بر زمان و مكان را مفعول فيه و دالّ بر علّت را مفعول له و دالّ بر متعلّق فعل را مفعول به و دالّ بر عدد وقوع را مفعول مطلق و دالّ بر هيئت فاعل و مفعول را حال و دالّ بر مصاحبت ايشان را مفعول معه و دالّ بر ابتداى صدور فعل را مفعول منه و دالّ بر انتهاى آن را مفعول اليه نامند و بعضى متعلّقات ديگر نيز هست كه هر يكى به اسم خاصّى موسوم گردند مانند تأكيد و تميز و غيره چنانچه همه اين ها در نمايش بيستوپنجم از نگارش اوّل مشروحاً سمت گزارش يافت.