{طائفتان من الموءمنين اقتتلوا...} .فلمّا نزلت هذه الآية قال رسول اللّه‌ صلّى اللّه‌ عليه و آله: إنّ منكم من يقاتل بعدي على التأويل كما قاتلت على التنزيل، فسئل النبيّ صلّى اللّه‌ عليه و آله من هو؟ فقال: خاصف النعل، يعني أمير الموءمنين عليه السلام...

و أما السيف المغمود فالسيف الذي يقوم به القصاص... فسلّه إلى اولياء المقتول و حكمه إلينا.... (٣١)

مردى از پدرم درباره جنگ‌هاى اميرموءمنان(ع) پرسيد. پرسش كننده از دوستان ما اهل بيت بود. امام باقر(ع) به او فرمود: خداوند متعال حضرت محمّد(ص) را با پنج شمشير فرستاد؛ سه تا از آن شمشيرها كشيده شده است و غلاف نمى‌شود تا جنگ تمام شود و جنگ تمام نمى‌شود تا خورشيد از طرف مغرب طلوع كند. وقتى خورشيد از طرف مغرب طلوع كند مردم همگى درآن روز ايمان مى‌آورند و درآن روز ايمان كسى كه پيش از آن ايمان نياورده بود يا درايمان آوردنش خيرى را به دست نياورده باشد، سود ندارد. و شمشيرى از آن شمشيرها باز داشته شده است و شمشيرى ديگر از آن شمشيرها غلاف شده است كه كشيدن آن به شخصى غير از ما محوّل است و حكم آن با ماست.

سه شمشير كشيده شده عبارت است از:

شمشيرى كه عليه مشركان عرب كشيده شده است؛ چنان كه خداوند متعال فرموده است: {...فاقتلوا المشركين حيث وجدتموهم و خذوهم واحصروهم و اقعدوا لهم كلّ مرصد...} ( توبه، آيه٥)؛ هرجا مشركان را يافتيد بكشيد و آنها را دستگير و اسيرشان سازيد و آنها را محاصره كنيد و درهر كمينگاه برسرراه آنها بنشينيد.»

شمشيردوم عليه اهل ذمه كشيده شده است. خداوند متعال مى‌فرمايد:

(٣١) وسائل، باب٥ از ابواب جهاد عدّو، ح٢؛ كافى، باب وجوه جهاد، ح٢، ص١٠ـ١٢.