فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٩٧ - كاوشى در حكم فقهى تجسّس آیت الله سيدمحسن خرازى
١. اميرالموءمنين به لشكرى كه روانه دشمن كرد چنين سفارش فرمود:
براى خويش نگهبانها و ديده بانانى دركوههاى بلند و تپههاى رفيع قرار دهيد تا دشمن از جايى امن يا پرخطر برشما وارد نشود و بدانيد كه پيشروان لشكر، ديده بانهاى آنها، و ديده بانان جلوداران، طلايه داران آنهاست و از دو دستگى يا چند دستگى بپرهيزيد. (١٠٦)
٢. هنگامى كه اميرالموءمنين زيادبن نضر را به فرماندهى پيشتازان لشكرى كه آهنگ صفين داشت برگزيد، خطاب به او فرمود:
بدان كه جلوداران هرگروه، ديده بانان وخبرگيران آنها، و ديده بانهاى پيشتازان، طلايه داران آنهاست؛ پس هرگاه از سرزمينت بيرون شدى و به دشمنت نزديك، درهرناحيه، دربرخى راههاى كوهستانى، درّهها، جنگلها و جاهاى پوشيده از درخت، و درهرسمت و سو[كه بودى به راهنمايى جلوداران بپرداز و [ازتوجيه طلايه داران دلگير مشو تا دشمنتان در كمينگاه، شما را هلاك نكند... وديده بانان خود را در بلندىهاى كوهها و در بالاترين نقطه مشرف براطراف و در بالاى رودها قرار دهيد تا به دقت براى شما ديده بانى كنند تا دشمن از جاى خطرناك يا امن برشما وارد نشود. (١٠٧)
٣. اميرموءمنان در كارزار صفين به عبدالله بن بديل چنين دستور فرمود:
جاسوسها را به سوى آنها بفرست.جاسوسان تو بايد آنقدر سلاح با خود بردارند كه نبرد را به پيش برند و بايد كه طلايه داران تو، سربازانى دلير و بى باك باشند؛ چرا كه ترسويان كار تو را به سامان نمىرسانند. با هر كس كه نزد توست به اذن پروردگار، دستور مرا به انجام رسان.والسلام. (١٠٨)
٤. شيخ طوسى در «امالى» از امام صادق(ع) روايت كرده:
(١٠٦) نهج البلاغه، ص٣٧١، نامه١١.
(١٠٧) تحف العقول، ص١٣١.
(١٠٨) المعيار و الموازنه، ص١٣٠و١٣١.