آن كه سرپرستى گروهى را بردوش گيرد، در روز قيامت با دستانى زنجير شده برگردنش، آورده مى‌شود؛ چنانچه اين كار را به دستور پروردگار[و رضايت او] انجام داده باشد خداوند رهايش مى‌سازد و اگر ستمكار باشد، در آتش دوزخ افكنده مى‌شود و چه بد سرانجامى است! (١٠٤)

٤. در دعائم از اميرالموءمنين روايت مى‌كند:

گريزى از [وجود] حكمران و [تعيين] حقوق، براى او نيست و [نيز] چاره اى از [وجود[ وزير(سرپرست) و [تعيين [دستمزد براى وى نيست... (١٠٥)

غير از اينها روايات گوناگونى وجود دارد كه هم تشويق كننده است و هم هشدار دهنده! ازيك سو با توجه به ضرورت وجود مراقبت و خبرگيرى، در اداره جامعه اسلامى به شيوه درست، امرى است مورد نياز و درخور ترغيب و از سوى ديگر به اعتبار آن كه ممكن است اين امر دستخوش خطر و تجاوز گردد، شايسته پرهيز؛ اگر چه بروز اين حالت‌ها تنها در عرافه(سرپرستى و مراقبت) نيست، بلكه درتمامى مناصب و مسوءوليت‌هاى عمومى، همين امر جارى و حاكم است و دراين، ترديدى نيست.

ازسوى ديگر، مصلحت گماردن نقيب و عريف پوشيده نيست؛ چه آن كه با وجود اينها، ارتباط ميان مردم و حاكمانشان ورئيس حكومت تنگاتنگ و نزديك مى‌گردد؛ به گونه اى كه رئيس به سهولت ازحال زير دست خود آگاه مى‌شود و كاركنان و پايين دستان قادر خواهند بود با رئيس خود درارتباط باشند.

ترغيبات عامّه

ترغيبات عامه بسيار است كه به پاره اى از آنها اشاره مى‌شود:

(١٠٤) وسائل الشيعه، ج١٢، ص١٣٦، باب ٤٥، مايكتسب به، حديث٦.
(١٠٥) دعائم الاسلام، ج٢، ص٥٣٨.