ممكن است ما دراين اجماع خدشه كنيم كه درزمان غيبت امام معصوم ولايت فقيه عموميت دارد و در برگيرنده مورد جهاد هم هست؛ چنان كه عموم ادلّه جهاد هم اين را تأييد مى‌كند. (١٤)

مقتضاى قواعد لفظى در جهاد ابتدايى

بى ترديد عمومات جهاد اختصاص به حكومت امام معصوم(ع) ندارد؛ مانند آيات زير:

{وقاتلوا في سبيل اللّه‌ الّذين يقاتلونكم ولاتعتدوا... و قاتلوهم حتّى لاتكون فتنة و يكون الدين للّه‌...} ؛ (١٥)

درراه خدا، با كسانى كه با شما مى‌جنگند بجنگيد، و از حدّ نگذريد... و با آنها پيكار كنيد تا فتنه باقى نماند و دين مخصوص خدا گردد.

{قل للّذين كفروا إن ينتهوا يغفرلهم ماقد سلف و إن يعودوا فقد مضت سنّة الاوّلين و قاتلوهم حتّى لاتكون فتنة و يكون الدّين كلّه للّه‌} ؛ (١٦)

به كافران بگو چنان كه ايمان آورند و نهى خدا را پذيرا باشند گذشته آنها بخشيده خواهد شد و اگر به اعمال سابق بازگردند سنت خداوند در گذشتگان درباره آنها جارى مى‌شود و با آنها بجنگيد تا فتنه برچيده شود و همه دين و پرستش مخصوص خدا شود.

{قاتلوا الّذين لايوءمنون باللّه‌ و لا باليوم الآخر و لايحرّمون ما حرّم اللّه‌ و رسوله و لايدينون دين الحقّ من الّذين أوتوا الكتاب حتّى يعطوا الجزية عن يد وهم صاغرون} ؛ (١٧)

(١٤) همان، ص١٤.
(١٥) بقره، آيات ١٩٠-١٩٣.
(١٦) انفال، آيات ٣٨-٣٩.
(١٧) توبه، آيه ٢٩.