فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٤٤ - نگاهى به اختلاف فتاواى آية الله خويى و شهيد صدر در باب بيع محمد رحمانى
شراكت مشترى در مبيع
آية اللّه خويى: اگر برمبيع دردست مشترى اضافه شود، بى آن كه فعل مشترى درآن نقش داشته باشد، تمام مبيع ملك بايع فاسخ است و نيز اگر اضافه صفتى باشد كه براى آن ماليت است و به فعل مشترى محقق شده باشد، هرچند براى مالكيت مشترى وجهى هست، اما اظهر اين است كه مشترى حقى ندارد. (٨٤)
شهيدصدر: اگر برمبيع دردست مشترى اضافه شود بى آن كه فعل مشترى در آن نقش داشته باشد، مشترى در ماليت و ارزش مبيع به مقدار تفاوت مبيع ميان صفت اضافه شده، شريك است و نيز اگر اضافه صفتى باشد كه درماليت نقش دارد و به فعل مشترى محقق شده باشد، مشترى درماليت عين، شريك است. (٨٥)
تأخير خيار غبن
آية اللّه خويى: ظاهرا خيار غبن فورى نيست پس اگر از روى علم و عمد به جهت غرض عقلايى ـ مانند مشورت با صاحب نظر ـ به تأخير افتد، خيار ساقط نمىشود. بنابر اين اگر از روى جهل يا فراموشى يا غفلت به تأخير افتد، خيار ساقط نمىشود. (٨٦)
شهيدصدر: خيار غبن فورى است و تنها درصورتى كه از روى جهل و فراموشى به تأخير افتد، ساقط نمىشود. (٨٧)
خيار تأخير
آية اللّه خويى:اگر بايع جنسى را بفروشد و مشترى ثمن را پرداخت كند و بايع مثمن را
(٨٤) مسأله ١٣٢،ص٣٥.
(٨٥) مسأله ٣،ص٤٧.
(٨٦) مسأله ١٣٤،ص٣٥.
(٨٧) مسأله ٣٢،ص٤٩.