اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٩٩ - سیّدمحمّدباقرچهارسوقی (صاحب روضات)
در مسجدی در محلّه چهارسو که به نام او «مسجد میرزا باقر» معروف بود و بالاخره تحقیق و تألیف مشغول شد. مشهورترین تألیف آن جناب «روضات الجنات فی احوال العلماء و السادات» است که به عربی در ٨ جلد بارها به طبع رسیده و به فارسی نیز ترجمه شده و جزء مراجع و مصادر بسیار مهم احوال دانشمندان و فقهاء و بزرگان اسلام به شمار می رود.
[ایشان در ادبیات فارسی و عربی استاد بوده، به عربی و فارسی شعر می گفته و از خطی خوش بهره مند بود. در انشاء و تقریر سلیقه ای جالب داشته و برخی از منشآت او هنوز باقی است.
بسیار زاهد و متّقی و اهل عبادت و تهجّد بوده و از ریاست های دنیوی کناره می گرفته است.]
از مدرسین طراز اول فقه و اصول و حدیث به شمار می رفته و ده ها شاگرد دانشمند تربیت نموده است که از آن جمله است آخوند ملّا حسین کرمانی.
مرحوم صاحب روضات در دوشنبه ٨ جمادی الاولی ١٣١٣ق در اصفهان وفات یافته و پیکر مطهر ایشان پس از تشییع باشکوه مردم اصفهان در تخت فولاد، جنوب مصلی و در جوار مزار ملّا حسن جیلانی (لُنبانی) [نیای مادری یکی از اجداد خود ]مدفون گردیده، سپس میرزا سلیمان خان رکن الملک، نایب الحکومه دیندار و دانشمند اصفهان بر سر مزار او بقعه ای باعظمت بنا نمود.
میرزا فتح اللَّه بن میرزا کوچک از شعرای معاصر صاحب روضات در مرثیه و مادّه تاریخ وفات او سروده است:
قَد طارَ مِن غرف الروضاتِ طائِرُها
نَحو الجِنان و أبقی مِن مَآثِره
قالَ المُوَرِّخُ فی تاریخِ رِحلَتِه
«تَعَطَّل العلمُ من فقدان باقِرِه»
کتب زیر از تألیفات صاحب عنوان است:
١. «احسن العطیه» در شرح الفیه ٢. «أرجوزه» در اصول فقه ٣. «أسباب بلایاء نازله بر سعید و شقی» ٤. «امر به معروف و نهی از منکر» ٥. «تسلیه الأحزان» به فارسی ٦.