اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٩٣ - شیخ محمّد حسن داورپناه
جمعه در عصر غیبت،بر خلاف نظر پدرش که اقامه نماز جمعه را واجب می دانست. ملّا محمّد طاهر قمی رساله ای در رد این رساله نوشته است.» [١] ٤. «کنزالاسرار» [٢] ٥. «مناسک حج»
ملّا حسنعلی شوشتری شعر نیز می سروده و «دانش» تخلّص می کرده است.[٣]
این شعراز اوست:
تا باغ نظر را گل رخسار تو آراست
صد نخل امید از جگر سوخته برخاست
مانند گل تازه که از هم بربایند
اعضای مرا بر سر پیکان تو غوغاست
حسنعلی سوزی ساوجی*
ملّا حسنعلی بن علی ساوجی، از شعرای قرن دهم هجری از اهالی ساوه است. در اصفهان ساکن بود. در جوانی طبع روانی داشت و با تخلّص «جفاکِش» به سرودن شعر پرداخت و پس از مدتی آنرا به «سوزی» تبدیل کرد. اغلب در مدرسه هارون ولایت ساکن و به کتابت مشغول بود. خط نستعلیق را خوش می نوشت. اگر چه او دیوان های بسیاری از شعراء را کتابت کرده است اما تاکنون فقط از نمونه خط او «دیوان انوری» شناسایی شده که به خط نستعلیق در سال ٩٨٨ق کتابت شده و در کتابخانه آقای سلطان القرائی در تبریز موجود بوده است. دیوان اشعار او بیش از بیست هزار بیت شعر داشته است که اکنون از آن اثری باقی نیست. سوزی در حدود سال ١٠١٤ق وفات نمود.
از اوست:
[١] الذریعه، ج١٥، ص٦٩؛ فهرست مجلس، ج١٤، ص١٩٨.
[٢] قصص الخاقانی، ج٢، ص٦٠.
[٣] فرهنگ سخنوران، ص٢٠٤؛ الذریعه، ج٩، ص٢٤٣؛ و سایر منابع: دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٩٢٠؛ تذکره الشعراء امامت، ص ٢٩؛ ریحانه الادب، ج١، ص٣٣٣؛ ریاض العلماء، ج٢، صص ٢٦٣-٢٦١؛ فوائد الرضویه، ج١، ص١١٠؛ امل الآمل، ج٢، ص٧٤.