اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٨١ - شیخ محمّد حسن داورپناه
از اوست:
دل غمین رفت ز کوی تو و دیدم شادش
جان زن تن می رود اکنون به مبارک بادش[١]
میرزا حسن غیور کرمانی
میرزا حسن کرمانی متخلّص به «غیور» شاعر ادیب، از اعیان کرمان بوده و در شعر طبعی شکفته داشته و در فنون سخنوری و بیان مضامین تازه ماهر بوده است. در علم سیاق نیز شهره آفاق بود. چندی به وزارت گرجستان منصوب و در آنجا بود عاقبت به اصفهان آمده و ظاهراً در سومین دهه از قرن دوازدهم هجری به رحمت ایزدی پیوست.
مشارٌالیه از معاشرین و رفقای حزین لاهیجی بوده و علاوه بر دیوان اشعار یک مثنوی نیز سروده است.[٢]
خط شکسته را نیز استادانه می نوشته و نسخه ای از گلشن راز را در سال ١٠٦٨ق و یک قطعه خوشنویسی را در سال ١٠٨٦ق نوشته است.[٣]
این شعر از اوست:
قدم حسنت اگر رنجه نگردد دیگر
خاک را آینه بهر که صفا خواهد داد
سیّد حسن قمشه ای
سیّد حسن قمشه ای اصفهانی، عالم فاضل، در قمشه و اصفهان تحصیل نموده و سپس برای تکمیل تحصیلات خود به نجف اشرف رفته و نزد آخوند خراسانی و آقا سیّد محمّد
[١] تذکره نگارستان دارا، ج١، ص٢٢٨؛ تذکره سفینه المحمود، ج٢، ص٤٩٨؛ تذکره منظوم رشحه، ص٥٢؛ تذکره دلگشا، ص٥١٨؛ تذکره مجمع الفصحاء، ج٥، ص٧٣٠؛ تذکره شبستان، ص٢١٢؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج٤، ص١٢٦١.
[٢] تذکره المعاصرین حزین، صص ١٨٠ و ١٨١؛ تذکره غنی، ص٩٧؛ الذریعه، ج٩، ص٧٩٧؛ ستارگان کرمان، ص٣٨٣؛ تذکره شعرای کرمان، صص ١٨٠ و ١٨١؛ تذکره شمع انجمن، ص٥٤٢.
[٣] احوال و آثار خوشنویسان،ج٤، ص١٢٦٢.