اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٣٧ - ملّا محمّد باقر محقّق سبزواری
وی پس از وصول به مقام اجتهاد به تدریس پرداخته و دهها شاگرد دانشمند از محضر درس او بهره مند شده اند.
وی نزد شاهان و بزرگان صفویه صاحب اعتبار و احترام بوده و مدّتی منصب امام جمعه و شیخ الاسلام را به عهده داشته است. در زمان شاه عباس دوم تولیت مدرسه ملّا عبداللَّه به وی واگذار گردید.
از آثار خیریه ایشان در اصفهان احداث بازارچه، حمام، مسجد و دیوانخانه شیخ الاسلام در محلّه سینه پایینی و در مشهد، مدرسه سمیعیه است که به همت میرزا سمیع و با اجازه و دستور ایشان صورت گرفته است.
محقّق سبزواری در عصر خود مرجع حل مشکلات شرعی و اجتماعی مردم بوده و در راه ارشاد مردم و کمک به ضعفاء و رفع نیاز نیازمندان اهتمام فراوان داشته است. و عمر را صرف تحقیق و تألیف و تدریس و عبادت نموده تا اینکه در ٨ ربیع الاوّل ١٠٩٠ه.ق وفات یافته، جنازه به مشهد مقدّس نقل و در سرداب مدرسه میرزا جعفر مدفون گردید.
در تاریخ فوت آن مرحوم گفته اند: «شد شریعت بی سر و افتاد از پا اجتهاد» شریعت [٩٤٠]+ اجتهاد[٤١١] =١٣٩٤
١٠٩٠= (شد) ٣٠٤-١٣٩٤
مادّه تاریخ زیر نیز از نویسنده این کتاب است:
چون مسافر شد محقّق در زمان
جانب خلد برین از این جهان
گشت تاریخ رحیل آن جناب
«پا نهاد اندر بهشت جاودان»
١٠٩٠
ایشان طبع شعر داشته و گاهی شعر می سروده، این رباعی از اوست:
در عالم تن چه مانده ای بی مایه
پایی بردار و بگذار از نُه پایه
از مشرق جان بر تو نتابد نوری
تا از پی تن همی روی چون سایه
کتب زیر از تألیفات اوست: