اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٩٦ - شیخ حسین روشندل دهکردی
کرده است. کامل ترین نسخه «دیوان رفیق» که حاوی مادّه تاریخ ها و قطعات تاریخیّه اوست (و در نسخه چاپی درج نشده است) به شماره ١٤١٨١/٢٤ در کتابخانه مجلس شورای اسلامی تهران موجود است.]
از اوست:
برای مدعی تَرک من ای پیمان شکن کردی
تو را گفتم که تَرک مدعی کن تَرک من کردی
سخن با غیر می گفتی بُریدی، چون مرا دیدی
چه می گفتی که چون دیدی مرا، قطع سخن کردی[١]
شیخ حسین روشندل دهکردی
شیخ حسین اعمی دهکردی، متخلّص به «ذاکر» و سپس «روشندل» از شعرای قرن چهاردهم هجری در سال ١٣٢٠ق متولّد شده و در سن ٣سالگی به علت ابتلا به آبله از هر دو چشم نابنیا شد. دارای هوش و استعداد سرشار بوده به طوری که در ١٢سالگی قرآن را حفظ نموده بود. اندکی تحصیل کرده و با وجود نابینائی خط را خوش می نوشت. دارای تألیفاتی است که از آن جمله است:
١. «مصیبت نامه» که دو هزار بیت و منظوم است. ٢. «مناجات نامه» ٣. «دیوان اشعار»
از اوست:
در کعبه و بتخانه تو را می جویم
وز عاقل و دیوانه تو را می جویم
[١] تذکره نگارستان دارا، ج١، صص ١٩٦ و ١٩٧؛ تذکره انجمن خاقان، صص ٥١٢-٥٠٥؛ تذکره مجمع الفصحاء، ج٤، صص ٣٢٠ و ٣٢١؛ تذکره آتشکده، نیمه دوّم، ص٤٩٨؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج١، صص ٦٨٨ و ٦٨٩؛ مکارم الآثار، ج٦، ص٢٤٦١؛ لغت نامه دهخدا ذیل «حسین رفیق»، ص٦٥٤؛ فهرست مجلس، ج٣٨، ص٥٩٧؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٥٢٣ و ٥٢٤؛ الذریعه، ج٩، ص٣٨١.