اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٩٠ - سیّد حسین چادردوز تبریزی
دراصفهان ساکن بود و به درس و بحث و اقامه جماعت روزگار می گذرانید. سپس ترک درس و مباحثه نموده و سالها به سیر و سیاحت پرداخت و از طرف نورعلی شاه اصفهانی در سال ١٢١٢ق مقام خلیفه الخلفایی یافت [و قطب سلسله نعمت اللهی شد. در سال ١٢٢٥ق از راه شیراز به سفر حج رفت و پس از انجام مناسک حج به اصفهان بازگشت. دراین شهر جمعی از فقهاء او را تکفیر کردند. عاقبت به تحریک مخالفین، در سال ١٢٢٩ق به دستور فتحعلی شاه او را به تهران بردند، اما شاه او را شایسته مجازات ندیده و اجازه بازگشت او را به اصفهان داد. حسین علی شاه چندی در اصفهان به سر برد و عاقبت در سال ١٢٣٣ق راهی عتبات عالیات شده و در کربلا ساکن شد. در آنجا «حاج محمّد جعفر کبودر آهنگی همدانی» ملقّب به «مجذوب علی شاه» را خلیفه الخلفاء خود و قطب سلسله نعمت اللهی قرار داد و سرانجام ]در شب چهارشنبه ١١ محرّم ١٢٣٤ق در کربلا در حین خواندن نماز وفات یافته و در بیرون باب النّجف، طرف دست چپ مدفون شد.
کتاب ردّ بر پادری نصرانی از تألیفات اوست.[١]
سیّد حسین چادردوز تبریزی*
سیّد حسین چادردوز تبریزی اصفهانی، از خوشنویسان هنرمند بوده و در اصفهان می زیسته است. کتیبه «انا مدینه العلم و علیٌّ بابها» در تکیه آقا محمّد کاظم واله در تخت فولاداز نمونه آثار اوست که متأسفّانه از بین رفته است.[٢]
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٥٦٨ و ٥٦٩؛ ریاض السّیاحه، صص ٦٤٨-٦٤٦؛ تاریخ سلسله های طریقه نعمت اللهیه در ایران، صص ٦١ و ٦٢؛ شمس التّواریخ، صص ٥٢ و ٥٣؛ طرائق الحقائق، ج٣، صص ٢٣٢-٢٢٠؛ دو رساله در تاریخ جدید تصوّف ایران، صص ٧٧-٧٤؛ رجال اصفهان (دکتر کتابی)، صص ٣٥٦-٣٥٣.
[٢] تاریخ اصفهان (مجلّد هنر و هنرمندان)، ص١٥٣.