اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٥٠ - حسین امید اصفهانی
حسین امید اصفهانی*
حسین مفیدی فر متخلّص به «امید» بن حاج محمّد بن حسین زفره ای کوهپایه ای اصفهانی، شاعر و سخنور معاصر.
در سال ١٣٤٧ش متولّد شد و پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه به دانشگاه راه یافت و در رشته مهندسی نساجی در دانشگاه صنعتی اصفهان به تحصیل پرداخت و پس از اتمام تحصیلات خود، به فعالیّت در کارخانجات صنعتی اصفهان مشغول شد.
وی به تشویق پدر شاعر خود، به سرودن شعر پرداخت. مجموعه اشعار او در قالب های غزل، رباعی، مثنوی و ترجیع بند با عنوان «پرتوی از عشق» در سال ١٣٧٧ه.ش به وسیله انتشارات گلبهار اصفهان به چاپ رسیده است.[١]
از اوست:
شاد و خرم شده ام چون ز قفس پر زده ام
کنده از باغ و چمن دیده به خوشتر زده ام
از گل و گلشن زیبا بکشیدم دل خویش
این دل آینه بر چهره دیگر زده ام
در بلندای افق می نگرم مسند نور
پر به سوی هدفی پاک و منوّر زده ام
گر ملائک همه بر بام فلک پر زده اند
بیش از آنان به فراسوی فلک پر زده ام
خرم آن دم که شدم از تن فرسوده جدا
جوهر پیکره بر خانه بی در زده ام
[١] به نقل از آقای حاج محمّد مفیدی فر.