اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٢٥ - سیّد حسین عریضی
بختیاری»[١]]
از اوست:
دیوانه زنجیر تو عاقل شدنی نیست
از دل هوس وصل تو زایل شدنی نیست
بر گردن خود رشته زلف تو فکندن
امید دراز است که حاصل شدنی نیست
سیّد حسین عریضی
سیّد حسین بن آقا سیّد محمّد علی بن سیّد محمّد باقر حسینی عریضی اصفهانی. دانشمند بزرگوار، فاضل ادیب زبان شناس معاصر. در سال ١٢٨٥ش در اصفهان متولّد شد پدرش از اساتید علم قرائت و تجوید بود. در اصفهان تحصیلات ابتدائی و متوسطه را تا دیپلم ادامه داد و به استخدام وزارت راه درآمد امّا پس از مدّتی به وزارت معارف منتقل شده و به تدریس در دبیرستانهای اصفهان پرداخت و پس ازچند سال به معاونت و ریاست دبیرستان ادب منصوب شد و ٢٥سال رئیس این دبیرستان بود. در کنار آن همواره به طور خودجوش به مطالعه و آموختن ادامه داد و در زبانهای فارسی، عربی و فرانسه مهارت یافت. همچنین در رشته حقوق در دانشگاه تهران ادامه تحصیل داد. پس از تأسیس دانشکده ادبیات در اصفهان به تدریس جامعه شناسی در آنجا مشغول شد.[٢] او پس از یک عمر خدمت صادقانه به علم و اجتماع در بعدازظهر ٢٣ رمضان المبارک سال ١٤١١ق وفات یافته و در قطعه نام آوران واقع در گورستان باغ رضوان اصفهان مدفون گردید.
آثار و تألیفات زیر از اوست:
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص١١٥؛ ادبیات معاصر، صص ٣٥ و ٣٦؛ چهارصد شاعر برگزیده پارسی گوی، صص ١٦٧-١٦٤؛ چون سبوی تشنه، ١٨٠-١٧٨؛ گلزار معانی، ص١٧٨؛ سخنوران نامی معاصر، ج٢، صص ٨٠٣-٧٩٨؛ مؤلفین کتب چاپی، ج٢، صص ٨٢٩-٨٢٧؛ دویست سخنور، صص ٦٤-٦٢؛ اثرآفرینان، ج٢، ص١٢٨؛ دانشنامه جهان اسلام، ج٥، صص ٦٢٤ و ٦٢٥.
[٢] نشریه «افتخارات ملّی»، شماره ٢٨٨، نوزدهم اردیبهشت ١٣٧٠ش؛ یادنامه ادب، صص ٣٧-٣٥.