اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٩٥ - محمّدحسین پرورش
حسین صالحانی
ابو منصور (ابوعبداللَّه) حسین بن طلحه بن حسین بن ابی ذر محمّد بن ابراهیم بن علی صالحانی اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن ششم هجری و از اهالی محله صالحان اصفهان است. او شیخی عالم و صالح و صاحب سیره نیکو و از خاندان علم و حدیث بوده است. در سال ٤٤٩ق متولّد شده و از ابوالقاسم ابراهیم بن منصور بن ابراهیم سلمی، ابوسعد احمد بن محمّد معروف به «عیّار» و ام الحسن عایشه ورکانیه و دیگران استماع حدیث کرده است. ابوسعدسمعانی در اصفهان از وی اخذ حدیث می نماید. صالحانی در رجب سال ٥٣٢ق در اصفهان وفات یافته است.[١]
ملّا محمّد حسین دهنوی اصفهانی
ملّا محمّد حسین بن ملّا عادل دهنوی اصفهانی، از فضلاء و ادباء قرن سیزدهم هجری است. وی کتاب «جامع المعجزات» را در سال ١٢٣٤ق تألیف نموده و شامل یک مقدمه و یک خاتمه و دوازده باب است. مقدمه، در تعداد اوصیاء پس از حضرت رسول صلی الله علیه وآله و این که عدد ١٢ است و دلیل امامت آنها به دلیل عقلی و نقلی. در ١٢باب به شرح حال ١٢ امام شیعه پرداخته شده و خاتمه در فوائد متفرقه است. مؤلف شعری از خود در کتاب آورده است:
گر بند مؤلف گسلد از بندش
ور خاک شود وجود حاجتمندش
حقا که ز مشرق دلش سر نزند
جز مهر علی و یازده فرزندش
محمّدحسین پرورش*
استاد حاج محمّدحسین پرورش فرزند استاد عباس زرگر از هنرمندان معاصر اصفهان. او در قلمزنی بر روی طلاه و نقره و طلاکوبی استاد بود. در سال ١٢٨٩ش متولّد شد. در ٨ سالگی پدر را از دست داد. و به هنر روی آورد و در ١٦ سالگی به استادی رسید. او
[١] التّحبیر، ج١، ص٢٣٢؛ معجم البلدان، ج٣، ص٣٨٩.