اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٩٠ - میر محمّدحسین خاتون آبادی
معاشران وی بوده و نوشته است که ملّا محمّد حسین «کمال مردمی و آزرم دارد. شرمش به حدّی است که گاهی به دیدن فقیر به مسجد لنبان می آید. شعر که می خواند، در آب و عرق غرق می شود.»[١]
وی سرانجام به هندوستان رفته و احتمالاً در آنجا وفات یافته است. «مثنوی قضا و قدر» از سروده های اوست.[٢] خطوط نسخ و نستعلیق را نیز خوش می نوشت. وی نسخه ای از «عیون الحساب» را در اول شعبان ١٠٩٣ق کتابت نموده که در کتابخانه مدرسه عالی سپهسالار در تهران موجود است.[٣] همچنین نسخه ای از «شرح کافی» تألیف پدر دانشمند خود را به خط نسخ ریز در جمادی الثّانی ١١٠٤ق کتابت نموده که به شماره ٤٧٧٤ در کتابخانه مجلس شورای اسلامی موجود است.[٤]
محدّث نوری نیز نسخه ای از «من لا یحضره الفقیه» را رؤیت نموده که ملّا محمّد حسین مازندرانی با خط زیبای خویش حواشی مفید و عالمانه بر آن کتاب نوشته که دلیل بر فضل و کمال اوست. این نسخه در کتابخانه حکیم در مسجد هندی نجف اشرف موجود بوده است.[٥]
میر محمّدحسین خاتون آبادی
میر محمّدحسین بن میر محمّد صالح بن میر عبدالواسع حسینی افطسی معروف به خاتون آبادی اصفهانی، عالم فاضل محقق و فقیه محدّث متکلّم، از علمای عالیقدر قرن دوازدهم هجری. در اصفهان به دنیا آمده و نزد علمای این شهر به تحصیل پرداخت.
برخی از اساتید و مشایخ اجازه ایشان عبارت است از: ملّا ابوالحسن فتونی عاملی، علّامه محمّدباقر مجلسی (جدّ مادری خود)، شیخ سلیمان ماحوزی بحرانی، میر محمّدصالح خاتون آبادی (پدرش)، سیّد علیخان مدنی شیرازی، آقا جمال الدّین محمّد
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٢٦٠.
[٢] الذریعه، ج١٧، ص١٤٥.
[٣] احوال و آثار خوشنویسان، ج٣، ص٧٠٥.
[٤] فهرست مجلس، ج١٣، ص١٧١.
[٥] الکواکب المنتشره، ص٢٢١.