اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٦٩ - حسین خطائی
سیّد حسین کَرَکی
عزّالدین ابوعبداللَّه سیّد حسین بن حیدر [بن علی بن حیدر] بن قمر حسینی کرکی، عالم فاضل فقیه محقق و محدث مدقق معروف به «سید حسین مفتی»، از علمای قرن دهم و یازدهم هجری.
وی نزد علماء و فضلای زمان خود به تحصیل پرداخته که عبارتند از «شیخ ابی محمّد بایزید بسطامی ثانی» که در اواسط محرم ١٠٠٤ق به او اجازه داده است. «شیخ محمّد سبط شهید ثانی» که برای او در سال ١٠٢٩ق اجازه نوشته است. «شیخ بهاء الدّین محمّد عاملّی»، [«شیخ نورالدین محمّد نسّابه اصفهانی ابن حبیب اللَّه عاملی»]
و جمعی از فضلاء و دانشمندان از او روایت می کنند از جمله «ملّا محمّد باقر سبزواری»، «ملّا محمّد تقی مجلسی» «میرحسن رضوی قائنی» «میر فیض اللَّه بن غیاث الدّین محمّد طباطبائی قهپائی» وی سالها در اصفهان ساکن و در زمان شاه عباس اول مفتی اصفهان بوده است. سال وفات او به دست نیامد [اما از اجازه و انهاء که برای احمدبن حسین اصفهانی در سال ١٠٣٩ق نوشته است معلوم می شود که او تا این سال زنده بوده است.[١]]
حسین خطائی
استاد حاج حسین خطائی فرزند حیدرعلی، از هنرمندان معاصر اصفهان، [در سال ١٢٨٦ش در اصفهان متولّد شد و پس از کمی تحصیل نزد استاد بزرگ مینیاتور میرزا آقا امامی به تعلیم پرداخت و پس از فوت استاد، در منزل خود به فعالیت هنری مشغول شد.
[١] ریاض العلماء، ج٢، صص ٩٠-٨٨؛ روضات الجنات، ج٢، ص٣١٨؛ الذریعه، ج١، ص ١٣٩ و ١٦٠ و ج١١، ص٨٠؛ ریحانه الادب، ج٥، ص١٨٢؛ الاجازه الکبیره، صص ٤٣٩ ٣٣٦ ٣٢٨ ٣١٦؛ تراجم الرجال، ج١، ص٦٦؛ فیض قدسی، ص١٤٦؛ مصفی المقال، ص١٤٦؛ اعیان الشیعه، ج٢٥، ص٣٧٨؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج١، صص ٤٠٩ و ٤١٠؛ خاندان شیخ الاسلام اصفهان، صص ٦٧ و ٦٨؛ فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص١٦٨.