اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٣٨ - میرزا محمّد حسین منجم باشی
مثنوی «اسرار خودی» و «رموز بی خودی» از دکتر محمّد اقبال لاهوری، مطبوع ٤. «شرح نظرات سیمای حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام»، مطبوع ٤. «ترجمه اغانی» در دو مجلّد، مطبوع ٥. «اقبال فیلسوف و شاعر شهیر اسلام» و مقالات عدیده در جراید و مجلات داخلی و پاکستان[١]
ملّا حسین نائینی
آخوند ملّا حسین بن میرزا باقر نائینی، از علماء و فضلای اصفهان در اواخر دوره قاجاریه، از شاگردان آخوند ملّا محمّد کاشانی بوده و در دستگاه آقایان مسجد شاهی اصفهان موقعیتی داشته است. او در یکی از حجرات مسجد سیّد سکونت داشته و سطوح فقه و اصول و ادبیات تدریس می نموده است. در زمستان سال ١٣٢٥ق شبانه از ضعف و پیری پاهایش در خواب زیر کرسی سوخته و بدین علّت وفات یافته، در تخت فولاد، در بقعه آقا محمّد بیدآبادی مدفون گردید. حاج میرزا رضا کلباسی و حاج میرزا سیّد حسن چهارسوقی از شاگردان او هستند.[٢]
میرزا محمّد حسین منجم باشی
میرزا محمّد حسین بن میرزا بدیع الزمان منجم حسینی گنابادی، از منجّمان طراز اول ایران در عهد زندیه و قاجاریه است.[٣]
[در سال ١١٨٦ق در اصفهان متولّد شده و در این شهر به تحصیل علوم مختلف خصوصاً نجوم و ریاضی و ادبیات پرداخت. در جوانی مصاحب علی مرادخان زند شد. پس از آن مصاحب آقا محمّد خان قاجار بود و پس از مرگ او منجم باشی فتحعلی شاه
[١] کیهان فرهنگی شماره، ١٢، سال ششم، اسفند ١٣٦٨؛ نادره کاران، ص٧٠٥.
[٢] تاریخ نائین، ج٤، ص٤٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٥٣٠؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٩٥؛ دارالعلم شرق، نسخه خطی، ص١٣٥؛ زندگانی آیت اللَّه چهارسوقی، ص١٦٤.
[٣] چهل سال تاریخ ایران المآثر و الآثار، ج١، ص٢٥٥؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٣٣٣.