اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٦٠ - حسن اصفهانی
هزار بیت شعر داشت.[١]
وی سرانجام در سال ١٣٣٦ش وفات یافته و در تکیه جویباره ای ها در تخت فولاد مدفون شد.[٢]
از اوست:
ترسم که آه و ناله من پرده در شود
هر خاص و عام از غم من باخبر شود
گویند سیل اشک بشوید ز دل ملال
امّا نه آن که دل همه خون جگر شود
محمّد حسن اصفهانی
محمّد حسن بن حاج میرزا محمّد مهدی قاری اصفهانی، از فضلاء و خطاطان اصفهان در قرن سیزدهم هجری است. خط نسخ را زیبا می نوشته و در محلّه مسجد حکیم اصفهان ساکن بوده است. وی نسخه ای از کتاب «تحفه حکیم مؤمن» را به خط خوش خود کتابت کرده که در مدرسه عالی سپهسالار موجود است.[٣]
حسن بن مهران
حسن بن مهران، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری است. از اسحاق بن راهویه و ابن ماسَرجِس روایت می کند. در سال ٣٩٢ق وفات یافته است.[٤]
حسن اصفهانی
حسن بن مهران اصفهانی، از محدّثین شیعه است. [وی در سلسله راویان احادیث نقل شده از طرف شیخ صدوق واقع شده ولی مشایخ و راویان از او بر ما مجهول است.[٥]]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٤٢١.
[٢] یادداشت های آقای حمید خلیلیان.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٥١٩ و ٥٢٠.
[٤] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٦٩.
[٥] مستدرک سفینهالبحار، ج٢، ص٣٨١.