اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٤٥ - ملّا محمّد حسن طلائی
انتشار کتاب در بین علماء و مجتهدین سر و صدایی راه انداخته و موجب شد که چند نفر از مجتهدین بزرگ مانند میرزا محمّدحسن نجفی، حاج سیّد علی اکبر فال اسیری شیرازی و آقا میرزا محمّدباقر چهارسوقی (صاحب روضات) حکم کفر او را صادر کردند و او از ترس عواقب آن در سال ١٣٠٥ق به عتبات مهاجرت کرده و آنجا و طهران از جمعی از علماء نامه ای در برائت خود گرفته و پس از دو سال به اصفهان برگشته لکن دیگر آن عنوان و شخصیّت اولیّه را نداشت.
سرانجام در غرهّ ربیع الثّانی سال ١٣٢٠ق در اصفهان وفات یافته و در تکیه میرزا ابوالمعالی (یکی از اساتید خود) در تخت فولاد اصفهان مدفون شد. سپس فرزندان او نیز در همان اطاق به خاک رفتند رحمهاللَّه علیهم.
کتب زیر از مؤلفات اوست:
١. «رساله در امر به معروف و نهی از منکر» ٢. «منهج الواعظین و مسلک الرّاشدین» ٣. «مواعظ حسنه» ٤. «ینابیع الحیاه فی موارد الآیات» کتاب را در ٥٥ سالگی و بعد از «منهج الواعظین» تألیف نموده است.[١]
ملّا محمّد حسن طلائی
ملّا محمّد حسن طلائی ابن ملّا محمّد خراسانی، عالم فاضل . از دانشوران قرن دوازدهم هجری. در کیمیا رنجها کشیده و کتابهایی تألیف نموده که از آن جمله است:
١. «شرح رساله جابربن حیّان» ٢. «شرح شذورالذّهب» ٣. «شرح مفتاح جلدکی» و غیره.
در سال ١١٢٩ق وفات یافته و در قبرستان آب بخشان اصفهان مدفون شد.[٢]
[١] الاصفهان: رجال و مشاهیر، صص ٥٩٦-٥٩٤؛ رجال اصفهان، ص٤٤؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٤٧٥ و ٤٧٦؛ تاریخ اصفهان (جابری)، صص ١٧٣ و ٢٥٨ و ٢٥٩؛ فهرست مرعشی، ج١٢، ص١١٣؛ فهرست گلپایگانی، ج٢، ص١٢٤ و ج١، ص٣٥؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٦٢.
[٢] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١٤٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٥١٦؛ مزارات اصفهان، ص٢٧.