اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٢٠ - سیّد محمّد حسن سدهی
در قضاوت اهل مداهنه نبود و بر حق استوار بود. ظلّ السّلطان حاکم اصفهان ٣٠سال خواست او را رام نماید و نتوانست. در زهد و عبادت و قناعت حاجی کلباسی و در فطانت و هوش حاجی آباده ای عصر خویش بود.]
بالاخره در پنج شنبه ١١ربیع الاوّل سال ١٣١٧ق بر اثر سکته در اصفهان وفات یافته و در تکیه لسان الارض در تخت فولاد مدفون گردیده [و پس از ٢٧سال در حضور آخوند گزی وقتی قبرش را شکافتند تا جسدش را به عتبات عالیات نقل نمایند، دیدند از بدن شریف او ذرّه ای از بین نرفته و حتی محاسن او سالم و تازه بود] و آن پیکر مطهر را به نجف اشرف حمل نموده و در آن ارض اقدس مدفون ساختند.
کتب زیر از ایشان است:
١. «اجزائی در اصول» ٢. «اجزائی در فقه» ٣. «حاشیه بر فصول» ٤. «حاشیه بر قوانین» ٥. «رساله در زیارت عاشورا» ٦. «کتابی در طهارت» ٧. «کتابی در تقوا» ناتمام و غیره[١]
سیّد محمّد حسن سدهی
سیّد محمّد حسن سدهی اصفهانی بن سیّد محمّد علی بن سیّد حسنعلی بن سیّد محمّد بن سیّد محمّد رضا موسوی، عالم فاضل و فقیه محقّق، از علمای اواخر دوره قاجاریه، در ٢٦ جمادی الاولی ١٢٧٧ق در سِدِه ماربین [خمینی شهر فعلی] متولّد شده و در اصفهان نزد حاج میرزا بدیع درب امامی، جهانگیرخان قشقائی، آقا سیّد محمّد باقر درچه ای و آقا میرزا حسن عراقی به تحصیل پرداخت.
وی در ماه صفر ١٣٢٩ق وفات یافته و عظامش را به نجف اشرف نقل کرده و مدفون
[١] رجال اصفهان یا تکذره القبور، صص ٤٦-٤٤؛ دانشمندان وبزرگان اصفهان، ج١، صص ٥٠٤ و ٥٠٥؛ تاریخ اصفهان(جابری)، ص٣٢٩؛ الاصفهان: رجال و مشاهیر، صص٥٧٢ و ٥٧٣؛ نقباء البشر، ج١، صص ٤٢٠ و ٤٢١؛ تاریخ نصف جهان، صص ١٠٥ و ١٠٦؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٨٦؛ رجال اصفهان (دکتر کتابی)، ج١، صص ١٥٥ و ١٥٦؛ مکارم الآثار، ج٣، ص١٠١١.