اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٤٢ - میرزا حسن اصفهانی
پیر حسن اصفهانی
پیر حسن اصفهانی، شاعر ادیب، از سخنوران قرن یازدهم هجری. شاعری خوش طبع و بذله گو بوده و لطیفه های بسیاری از او در آن روزگار میان مردم مشهور بوده است. برادرش حاج عبداللَّه عطار، در امامزاده اسماعیل عطاری می کرده و در داروشناسی کم نظیر بوده است.
مثنوی خروسیه از منظومه های مشهور پیر حسن است. وی قبل از سال ١٠٨٣ق وفات یافت.[١]
سیّد حسن اصفهانی
سیّد حسن اصفهانی از خطاطان و نویسندگان کتب در قرن سیزدهم هجری. در سال ١٢٨٧ق نسخه ای از «حیات القلوب» علّامه مجلسی را به خط نستعلیق نوشته است. نسخه در کتابخانه جامع گوهرشاد به شماره ٢٥١ موجود است.[٢]
میرزا حسن اصفهانی*
میرزا حسن اصفهانی از خطاطان دوره قاجاریه است. نستعلیق و شکسته را خوش می نوشته است و قطعاتی به خط خوش او در کتابخانه ها و مجموعه های شخصی موجود است.[٣]
او شاید همان میرزا حسن شکسته نویس فرزند میرزا حسین مشرف اصفهانی باشد که در صفحات بعد به او اشاره کرده ایم.
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ٢٠٤ و ٢٠٥؛ الذریعه، ج٩، ص٢٤٠؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٤٧٨.
[٢] فهرست گوهرشاد، ص١١٠.
[٣] احوال و آثار خوشنویسان، ج٤، ص١٢٦١.