اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٧٢ - جمال الدّین قدسی
زد رقم سال فوت او «برنا»
«اشرف کائنات از وی شاد»[١]
جمال الدّین قدسی
جمال الدّین بن عبدالحسین قدسی بن محمّدعلی خوشنویس اصفهانی شاعر و ادیب دانشمند معاصر، در شب هشتم رمضان سال ١٣١٥ق در اصفهان متولّد شده و تحصیلات خویش را ابتدا در مدرسه باقریه و قدسیه انجام داده و سپس در مدارس قدیمه نزد شیخ علی مدرس یزدی، شیخ محمّد حکیم خراسانی و شیخ محمّدباقر الفت به تحصیل علوم دینی پرداخت و از سال ١٣٠٣ش به خدمت فرهنگ درآمده و به تدریس در دبیرستان های اصفهان مشغول شد.
پس از فوت پدر ریاست مدرسه قدسیه را بر عهده گرفت و هم چنین چندین سال در دبیرستان ادب به تدریس پرداخت. سرانجام [در ١٥ آبان ١٣٥٣ش] وفات یافته و در صحن تکیه تویسرکانی (غرب بقعه) در تخت فولاد مدفون شد. وی کمتر شعر می گفت و اشعارش اغلب ماده تاریخ است. [ماده تاریخ فوت او را شاعر معاصر مجتبی کیوان چنین سروده است:
نوشت خامه «کیوان» به سال تاریخش
جمال قدسی گشوده پر بگلشن قدس»]
١٣٥٣
به همت او «دیوان غمام همدانی» برای اوّلین بار به طبع رسیده است.[٢]
[١] تحفه الحباب، صص ٢٩ و ٣٠؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٥٤؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٢٨.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٣٧٤؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٩٩؛ تخت فولاد یادگار تاریخ: خطی؛ فهرست کاظمینی، ج١، ص١٨٢؛ یادنامه ادب، صص ١٩١ و ١٩٢.