اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٣ - بابا رکن الدّین بیضاوی شیرازی
١. «قلندریه» که شیخ آذری در «جواهر الاسرار» یاد کرده است. ٢. «کشف الضرّ فی شرح نظم الدُّر» در شرح تائیّه ابن فارض ٣. «نصوص الخصوص» در شرح فصوص الحکم، که با مقدمه استاد همایی و با همت دکتر رجبعلی مظلومی در سال ١٣٥٩ش به چاپ رسیده است.[١]]
بابا رکن الدّین در یکشنبه ٢٦ ربیع الاوّل ٧٦٩ق وفات یافته و [٢] [در جنوب اصفهان و در مسیر جاده قدیم شیراز که بعدها به مزار بابا رکن الدّین و تخت فولاد مشهور شد به خاک سپرده شد. پس از آن بقعه ای هرمی شکل بر روی قاعده ای پنج ضلعی با دوازده ترک بر سر مزار او بنا شد. در سال ١٠٣٩ق این بنا به دستور شاه عباس صفوی مرمّت شده و موقوفاتی برای آن قرار داده شد.[٣] در زمان شاه سلیمان، میر معزّ صوفی متولّی موقوفات تکیه بابا رکن الدّین بود[٤] و پل ساخته شده بر روی زاینده رود که تخت فولاد را به اصفهان مربوط می کند به پل بابا رکن الدّین معروف بوده و بعدها به پُل خواجو شهرت یافت. در سال ١٢٠٠ق یکی از عرفاء به نام میرزا محمّد نصیر بایزیدی تکیه را مرمّت کرد و در زمان ریاست مرحوم جواد مجدزاده صهبا بر اداره باستان شناسی اصفهان تکیه بار دیگر مرمّت شد. در سالهای اخیر شهرداری اصفهان آن تکیه را مرمّت و زیباسازی و نورپردازی کرده است.
برخی از علمای بزرگ شیعه همچون شیخ بهائی و حاج محمّد ابراهیم کلباسی و ملّا محمّد تقی مجلسی به زیارت او می رفته و به او اعتقاد داشته اند. تکیه بابا رکن الدّین از هنگام تأسیس تا امروز محل عبادت و ریاضت و چلّه نشینی عرفاء و اهل دل بوده و بسیاری از علماء و فضلاء در جوار مزار بابا رکن الدّین به خاک سپرده شده اند. از جمله ملّا حسن آرندی نائینی، ملّا محمّد علی نوری مازندرانی و جمعی از وابستگان او و میرزا
[١] نصوص الخصوص، مقدمه، ص نوزده.
[٢] تاریخ اصفهان (تکایا و مقابر)، ص٣٧.
[٣] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، صص ٥٠٠-٤٩٣.
[٤] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٣٠٢.