اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣١٦ - شیخ محمّد جعفر گزی
[میرزا محمّد جعفر عالمی اهل جود و سخا بود و بسیاری از مستمندان و نیازمندان از احسان و بخشش او برخوردار شدند. او پشت و پناه مظلومین و مردم بی پناه در برابر حکّام زورگو و ظالم بود.
ظلل السّلطان حاکم جائر اصفهان، پس از آن که دستور محو و نابودی بسیاری از کاخ ها و عمارت های با شکوه صفویه را صادر کرد و عوامل و مزدوران او به این کار زشت اقدام کردند، عمارت باغ قورچی باشی در اراضی جنوبی اصفهان را تخریب کردند. این عمل مورد اعتراض و مخالفت میرزا جعفر قرار گرفت. لذا ظل السّلطان از کینه ای که داشت دستور داد، زمین ها و املاک او را تصرّف کنند. میرزا جعفر نیز بارها به تهران رفته و علیه ظل السّلطان شکایت کرده و فرمانی از مظفرالدّین شاه (برادر ظل السّلطان) گرفت و موفق به پس گرفتن زمین ها و املاک خود شد.[١]]
وی سرانجام در ٢٢ ماه رجب المرجّب ١٣٢٨ق وفات یافته و در آرامگاه خانوادگی جنب تکیه آقا حسین خوانساری، در تخت فولاد مدفون شد.[٢]
شیخ محمّد جعفر گزی
شیخ محمّد جعفر بن آخوند ملّا عبدالکریم جزی، از فضلاء و ائمه جماعت اصفهان.
وی در سفر زیارت مرقد مطهر امام رضاعلیه السلام در روز ١٤ ذیقعده ١٣٨٣ق در مشهد مقدس وفات یافته و [همانجا مدفون شد[٣]]
[مجموعه ای شامل «تفسیر سوره نور» و «تفسیر سوره زلزال» و «تفسیر سوره واقعه» هر سه از تألیفات صدرالمتألهین شیرازی، به شماره ٣٠٢ در کتابخانه مدرسه چهلستون تهران، به خط محمّدجعفر جزی، بدون ذکر تاریخ کتابت موجود است که به
[١] به نقل از یادداشت های شاعر و ادیب توانا استاد فضل اللَّه اعتمادی متخلّص به «برنا»؛ مکارم الآثار، ج٥، ص١٨٠٦.
[٢] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٥٠.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٣٥٥؛ فرهنگ و تاریخ گز و برخوار، ص١٢٠.