اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣١٠ - حاج محمّد جعفر آباده ای
سَمُوّ مقام زهد و عبادت، همه معاصرین بر وی غبطه می آوردند و در ادبیات و فقه اللّغه و علم رجال و درایه نیز کم نظیر بود»[١] و «از هر علم کتابی در حفظ داشت. مانند «الفیه» در نحو، «زبده» در اصول و «قانونچه» در طب و «مختصر تلخیص» در فصاحت و «تهذیب» در منطق و «تجرید» در کلام و «مختصر نافع» در فقه «او بسیار زیرک و دانا و با تدبیر به خصوص در مرافعات و تمام کردن آنها بود. رساله عملیه نوشته و مقلدینی هم داشت و معروف است که قرار او ثبت اموراتیکه در نزد او می شده بوده که من بعد اشتباه کاری نشود و مزاح های شیرین و شوخی ها و خوش صحبتی های بسیار نظیر آقا جمال خوانساری داشت.»[٢]
برای او در محلّه جماله اصفهان مسجدی ساخته شد که به نام «مسجد حاج محمّد جعفر» معروف است و مقابل بازار بزرگ اصفهان واقع شده است. حاجی آباده ای در آن اقامه نماز می فرمود. شرح معماری و تزئینات مسجد در کتاب گنجینه آثار تاریخی اصفهان آمده است.[٣]
او سرانجام در شب شنبه ١٩ رمضان المبارک سال ١٢٨٠ق در اصفهان وفات یافته و در تخت فولاد مدفون گردید. سپس میرزا سلیمان خان رکن الملک شیرازی نایب الحکومه اصفهان جهت او تکیه ای بنا نمود که به نام او مشهور است.[٤]
ماده تاریخ فوتش را میرزا علیرضا لنجانی معروف به «آقاجان پرتو» در آخر مرثیه ای چنین گفته است.
سال تاریخش ز پرتو شد سؤال
گفت «اللهم نَوِّر مضجعه»[٥]
کتب زیر از تألیفات ایشان است:
[١] چهل سال تاریخ ایران یا المآثر و الآثار، ج١، ص١٩٧.
[٢] رجال اصفهان یا تذکره القبور، صص ٣١ و ٣٢.
[٣] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، صص ٧٩٢-٧٨٩.
[٤] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٤٨.
[٥] مکارم الآثار، ج٧، ص٢٣١٩.