اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٧٥ - جبیر خَرجانی اصفهانی
شاعر نبوده، امااین بیت را از قول او نقل کرده اند:
بیا به خانه فقر و درآ ز شور الم
که عنکبوت در آنجا مگس نمی گیرد[١]
جبر بن نوف
ابوودّاک جبر بن نَوف، از محدّثین اصفهان است.
وی از ابوسعید خدری روایت می کند. در رساله شرح حال آل اعین کنیه او «ابوردال» ذکر شده است.[٢]
جبیر خَرجانی اصفهانی
ابوسعید جبیر بن هارون بن عبداللَّه معدّل خُرجانی اصفهانی، از محدّثین قرن سوم هجری است. مدّتها در ری ساکن بوده و احادیث محدّثین آنجا همچون علی بن محمّد طنافُسی و محمّدبن حُمید را می نوشته است. همچنین با ابی حاتم و دیگر بزرگان ری به استماع حدیث مشغول بوده و در آن شهر صاحب اعتبار و قدر بوده است.
وی در سال ٣٠٥ق وفات یافت.[٣]
[یاقوت حموی «خَرجان» را از محله های اصفهان دانسته و سپس از قول ابوالقاسم اسماعیل بن محمّدبن فضل اصفهانی، نوشته است که «خَرجان» از روستاهای اصفهان است و آنجا به قصبه (یا شهرک) بیشتر شناخته شده است و این گفته محکم تر و قابل اعتمادتر است.[٤]]
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ٣٠٤ و ٣٠٥.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٥١؛ رساله در شرح حال آل اعین، ص١٠٥.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٥٣.
[٤] معجم البلدان، ج٢، ص٣٥٣.