اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٤٧ - تقی بهروز
سال فوت و دیگر مشخصّات زندگی او به دست نیامد.[١]
میرزا محمّد تقی نوری
میرزا محمّد تقی بن محمّد علی نوری، عالم فاضل، از علمای اصفهان در اواخر دوره قاجاریه. در فنّ تعبیر خواب، ابن سیرین زمان خود بوده و گاه او را میرزا محمّد تقی مُعَبِّر می گفته و از تعبیرهای او حکایت ها نقل می کرده اند.
وی در سال ١٣٢٩ق وفات نموده و در پشت بقعه بابا رکن الدّین در تخت فولاد مدفون شد.
فرزندش محمّد علی این شعر را برای او گفته که بر روی سنگ قبر او نوشته شده است:
آن که در تعبیر همچون یوسف صدیق بود
از ممات خود حیات جاودانی را ربود
چون که رسمش بود تقوی اسم او هم شد تقی
تسمیه اش خود با مُسَمّی از ازل تطبیق بود
چون که از ظلمات دنیا شد به عقبی نور او
همنشین با حور و غلمان شد به جنّات الخلود[٢]
تقی بهروز
تقی بهروز بن محمّد کاظم، شاعر ادیب، در سال ١٣١٢ق متولّد شده و در اصفهان علم و ادب آموخته است. در شعر طبع روانی داشته و «بهروز» تخلّص می کرده و در
[١] فیض قدسی، ص٢٢٦؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج١، ص٣٧٥.
[٢] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٢٠٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٣٩٦ و ٣٩٧؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٧٣؛ تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص١٦٨؛ تاریخ اصفهان (تکایا و مقابر)، صص ٦٥-٦١.