اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٦٢ - سیّد بدرالدّین کتابی
سیّد بدرالدّین جاجرمی
بدرالدّین [بن عمر] جاجَرمی خراسانی، از شعرای معروف قرن هفتم است. [در «جاجَرم» خراسان متولّد شد. در جوانی در خراسان به تحصیل پرداخت و سپس به اصفهان آمد ]و به مدح بهاءالدّین محمّد جوینی، حاکم اصفهان و پدرش شمس الدّین محمّد صاحب دیوان پرداخت. [و از بهاءالدّین لقب «ملک الشّعراء» گرفت. گویند در اصفهان نزد مجدالدّین همگر شاگردی کرده است.] وی سرانجام در سال ٦٨٦ق وفات یافت. مثنوی در اختلاج اعضاء و ترجمه منظوم قصیده عربی «ابوالفتح بُستی» موسوم به «عنوان الحکم» از اوست که به طبع رسیده و این بیت از آنجاست:
زیادَهُ المَرءُ فی الدُّنیا نقصان
وَرِبْحُهُ غیر مَحضِ الخَیرُ خُسران
هر کمالی که ز دنیاست همه نقصان است
سود کان محض نکوئی نبود خسران است
[از شاعران سبک خراسانی است و شعرش به خاطر تکلف و تصنّع بیش از حد چندان مقبول اهل ادب نیفتاده است. از دیوان اشعار او حدود چهار هزار بیت باقی مانده است.[١]]
سیّد بدرالدّین کتابی
سیّد بدرالدّین کتابی متخلّص به «امید» فرزند حاج آقا هلال الدّین بن آقا میرزا علیرضا بن میر محمّد صادق حسینی کتابفروش. شاعر ادیب و فاضل دانشمند.
در ٩ شوال ١٣٣٠ق متولّد گردید. در اصفهان و مشهد و تهران تحصیل نمود و از
[١] چهار مقاله، ص٨٣ (پاورقی)؛ تذکره الشعراء دولتشاه، صص ١٦٤ و ١٦٥؛ مطلع الشمس، صص ١١٨ و ١١٩؛ تذکره آتشکده، (بخشت نخست از نیمه نخست)، صص ٢٨٠ و ٢٨١؛ مجمع الفصحاء، ج١، صص ٤٣٣ و ٤٣٤؛ تاریخ مغول، صص ٣٣٧ و ٣٣٨؛ تاریخ نظم و نثر، ص١٦٢؛ تاریخ ادبیات در ایران، ج٣، ص٥٦٢؛ الذریعه، ج٩، ص١٢٨؛ ریحانه الأدب، ج١، ص٣٧٦؛ لغت نامه دهخدا، ذیل«بدر جاجرمی»، ص٧٤٧؛ تذکره شمع انجمن، صص ١٢٨ و ١٢٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٣٨٢ و ٣٨٣؛ مشاهیر جاجرم، ج١، صص ٤٥-٣٩؛ تاریخ تشیع اصفهان، ص٣١٢؛ فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص١١٠؛ دانشنامه جهان اسلام، ذیل «بدر جاجرمی»، ص١١٧٥.