تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤ - پس چرا اينها را به ياد نمىآوريد

كردن مردمان ساكن دو دامنه آنها با يكديگر شوند.

وَ سُبُلًا- و راههايى،» به همان گونه كه انسان به وسيله اين راههاى زمينى به نيازمنديهاى خويش دسترس پيدا مى‌كند، به همان گونه لازم است كه از آيات الاهى به حقايق راه يابد، چه آيات همچون راههايى است كه ما را به حقايق مى‌رساند.

لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ‌- باشد كه هدايت شويد و راه حق را پيدا كنيد.» [١٦] بشر از نشانه‌هاى راه به هدفهاى خويش در دنيا دسترس پيدا مى‌كند، و به همين گونه شايسته است كه به ميانجيگرى آيات زمينى و آسمانى از حكمت و قدرت پروردگار خويش آگاه شود.

وَ عَلاماتٍ‌- و اينها نشانه‌هايى است.» همچون نشانه‌هايى كه امروز بر كنار راهها مشاهده مى‌كنيم و به وسيله آنها از هر جا كه حركت كنيم بدون رنجى به مقصد خويش مى‌رسيم.

وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ‌- و آنان با راهنمايى ستارگان به مقصد خود هدايت مى‌شوند.» چون چنان است كه بشر به وسيله ستاره راه خود را در زمين پيدا مى‌كند، در صورتى كه رابطه ميان ستارگان آسمان و راههاى زمين پوشيده است، چگونه ممكن است كه نتواند به ميانجيگرى آيات الاهى به خداوند خويش هدايت نشود؟! و آيات خدا آشكارترين نشانه و گواه است و دلالتى آشكارتر دارد. و از آيات او در زمين پيامبرانند و پيروان ايشان كه مؤمنان به نور آنان راه خود را مى‌يابند.

پس چرا اينها را به ياد نمى‌آوريد

[١٧] چگونه ممكن است كه خالق از مخلوق تميز داده نشود، و ميان پروردگار آسمان و زمين، و/ ٣٤ بندگان آفريده و ناتوان او كه پروردگاران! (ارباب) زمين لقب گرفته‌اند تفاوتى وجود نداشته باشد؟! أَ فَمَنْ يَخْلُقُ كَمَنْ لا يَخْلُقُ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ‌- آيا آن كس كه مى‌آفريند