تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٤٩ - ابراهيم پيشواى سپاسگزارى

اگر در عهد ابراهيم فرد مسلم و تسليم شده ديگرى به فرمان خدا وجود مى‌داشت، خداوند متعال از او ياد مى‌كرد، ولى تنها او بود كه در برابر مجتمع فساد ايستاد و با آن چالش كرد ...

قانِتاً لِلَّهِ‌- در برابر خدا خضوع و فرمانبرى داشت،» و اين خضوع وى برخاسته از صميم قلب بود.

حَنِيفاً- و يكتاپرست بود،» و از راه گمراهى دورى جست و به راه خداى تواناى دانا روى آورد.

/ ١٥٢ وَ لَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ‌- و از مشركان نبود.» كه پيرامون وى آكنده از آنان بود.

در حديثى مأثور از امام صادق (عليه السلام) آمده است كه: «دنيا بود و در آن جز يك نفر نبود كه خدا را مى‌پرستيد، و اگر ديگرى جز او (در اين پرستش) با او بود، از او با ابراهيم ياد مى‌كرد، چه گفته است‌ إِنَّ إِبْراهِيمَ كانَ أُمَّةً قانِتاً لِلَّهِ حَنِيفاً وَ لَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ‌ پس او تا آن حد كه خدا خواست در مقابل آن مشركان بردبارى نشان داد، و سپس خداوند تبارك و تعالى اسماعيل و اسحاق را به او بخشيد و شماره آنان به سه رسيد».

[١٢١] آشكارترين صفتى از ابراهيم كه با سياق قرآنى در اين جا مناسبت دارد، صفت شكر است كه به سبب همين صفت خدا او را از ميان ميليونها افراد بشر همزمان با وى برگزيد و به راه راست او را رهبرى كرد ...

شاكِراً لِأَنْعُمِهِ اجْتَباهُ وَ هَداهُ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‌- كه سپاسگزار نعمتهاى او بود و خدا او را برگزيد و به راه راست هدايتش كرد.» به همين گونه هر كس كه سپاسگزار نعمتهاى خدا باشد، خداوند متعال او را به راه راست هدايت خواهد كرد.

[١٢٢] و ابراهيم تنها نماند، بلكه خداوند فرزندان و ذريه پاكيزه‌اى نصيب او كرد كه دنيا را پر كردند، و او در آخرت در شمار صالحان محشور خواهد شد.

وَ آتَيْناهُ فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ‌- در دنيا