تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢٣ - ماندنيهاى شايسته، الباقيات الصالحات

وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ مُقْتَدِراً- و خدا بر هر چيز قدرتمند و توانا است.» قدرت خدا همان عاملى است كه سبب حركت گياه در اين دوره از رويش خود است و به ديگر دوره‌هاى زندگى شباهت دارد، و چون با مقياسى تاريخى به بعضى از دوره‌هاى تاريخى نگاه كنى، تمدن و حضارت را مى‌بينى كه آمد و آغاز شد و نسلها بر آن گذشت، و سپس مضمحل شد و پايان يافت، و تنها چيزى كه از آن براى ما بر جاى ماند، سنت خدا و دلايل قدرت او است، و كلمه «كان» دلالت بر ماضى دارد يا بر/ ٤٢٣ استمرار، پس چون به ماضى و گذشته دلالت داشته باشد، معنى آن مى‌شود كه آنچه بر همه اين زندگى پيشى داشته قدرت خدا بوده است، و بنا بر اين آنچه كه باقى خواهد ماند همين قدرت خدا خواهد بود، بدان جهت كه در زمانى وجود داشت كه زندگى وجود نداشت، و به همين گونه پس از پايان يافتن زندگى نيز باقى و برقرار خواهد ماند.

ماندنيهاى شايسته، الباقيات الصالحات‌

[٤٦] الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا- مال و فرزندان زينت و آرايش زندگى دنيا است.» از آن روى چيزهايى شبيه به گياهان است كه با هم مخلوط مى‌شوند و بعضى بر گرد بعضى ديگر مى‌پيچند، و اين زينتى است كه انسان بايد از آن بر همين اساس بهره‌مند شود نه بيشتر، اما اگر بخواهد بر آن سخت اعتماد كند، به زودى سقوط خواهد كرد.

و گل زيباى جذاب خوشبوى پاكيزه نيز زينت است، و امكان تكيه كردن بر آن وجود ندارد، بدان سبب كه فرومى‌افتد، و اگر تو چنين كنى حتما با آن فروخواهى افتاد.

مال و فرزندان نيز چنين است، پس به اندازه‌اى كه رنج مى‌برى و مالى به دست مى‌آورى و خانه‌اى بنا مى‌كنى تا از آن براى زندگى بهره‌مند شوى، يا