تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٨ - شرح آيات

آنها دست يابى، گواه است بر آن كه او نسبت به بندگانش آمرزنده و مهربان است.

شرح آيات

[١٠] خدا جهان را چنان ساخته است كه براى ادامه يافتن زندگى و فراهم آمدن وسايل معيشت‌ورزى شما آبى از آسمان فروريزد كه آن را بياشاميد، و به همان گونه با اين آب چراگاههايى براى چارپايانتان فراهم آورده است، و آيا اگر باران نمى‌بود و فرونمى‌ريخت، چارپايان شما از كجا مى‌توانستند آب نوشيدنى خود را به دست آورند؟!/ ٢٨ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً لَكُمْ مِنْهُ شَرابٌ وَ مِنْهُ شَجَرٌ- او است كه از آسمان آب را براى شما فروريخت تا از آن بنوشيد و درخت و گياه در اختيار داشته باشيد.» ازهرى گفت: «شجر» به معنى چيزى است كه از زمين بيرون مى‌آيد، خواه بر روى ساقه‌اى ايستاده باشد يا چنين نباشد. و اين رأى به سياق قرآن در اين جا نزديكتر است و به همين گونه به اصل معنى شجر كه آشكار شدن چيزى يا مخلوط شدن آن با چيزى ديگر است.

فِيهِ تُسِيمُونَ‌- در آن چارپايان خود را مى‌چرانيد.» بعضى از مفسران گفته‌اند كه: آيه دلالت بر آن دارد كه آب آشاميدنى تنها از آسمان (سماء) فرومى‌ريزد و راستى كه چنين است.

[١١] و با آبى يگانه كه بر زمين يگانه فرومى‌ريزد، رنگهاى گوناگون از ميوه‌ها و چيزهاى ديگر بهره آدمى مى‌شود.

يُنْبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ‌- كه با آن كشته شما را مى‌روياند.» بيشتر خوراك مردمان از گندم و دانه بار و سبزيها از كاشتن و رسيدگى كردن به آنها فراهم مى‌آيد.

وَ الزَّيْتُونَ وَ النَّخِيلَ وَ الْأَعْنابَ‌- و زيتون و خرما و انواع انگور.» و اينها از ميوه‌هايى است كه براى بشر سودمندى بيشتر دارد و پيش از