تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٩ - زينت زمين وسيله آزمايش بشر است

است.

رسول را كارى جز ابلاغ كردن رسالت نيست‌

[٦] آدم عاقل از اين امر دچار شگفتى مى‌شود كه چگونه آن افراد بشر راه درست را رها مى‌كنند و به بيراهه مى‌روند/ ٣٥٩ تا مردمان را به هلاكت برسانند؟! هر چه ايمان انسان قويتر شود، و درجه دوستى او نسبت به ديگران و احساس او به داشتن محبت و مهربانى در حق آنان بالاتر رود، حزن و اندوهش بر اين انحراف افزايش پيدا مى‌كند، و به همين جهت ملاحظه مى‌كنيم كه فرستادگان خدا (صلوات اللَّه عليهم) در آن هنگام كه با اين انحراف بزرگ مواجه مى‌شدند، به صورتى درمى‌آمدند كه نزديك آن مى‌شد تا از غم و اندوه خوردن و تلاش شديد براى اصلاح آن كردن، خود را هلاك سازند، و لذا قرآن در اين جا تأكيد مى‌كند كه بر رسول يا مصلحان به صورت كلى روا نيست كه خود را در راه هدايت مردمان هلاك كنند.

اين حكمتى از خدا است كه مردمان را براى آن آفريده است كه آنان را در معرض امتحان و آزمايش قرار دهد، و رسول را كار و وظيفه‌اى جز آن نيست كه بدكاران را بيم دهد و نيكوكاران را مژده.

فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى‌ آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً- شايد خواهان آنى كه خود را به سبب ايمان نياوردن به اين گفتار و كتاب از اندوه و تأسف هلاك كنى؟!»

زينت زمين وسيله آزمايش بشر است‌

[٧] إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها- آنچه را كه بر زمين است، ما زينت آن قرار داده‌ايم.» و همه اينها براى هدف و مراعات حكمتى است.

لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا- تا آنان را بيازماييم كه كدام يك‌