تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧ - رهنمودهايى از آيات

/ ٣٧

سببهاى تكبر و كيفر آن‌

رهنمودهايى از آيات

چه كس شايسته پرستيده شدن است؟ آيا آن كس است كه آفريد و نعمت بخشيد و آمرزيد و مهربانى نمود، يا آن كس كه مگسى را نيافريد؟ درس گذشته در اين باره سخن مى‌گفت.

اينك تكرار مى‌كنيم و مى‌پرسيم كه پرستيده شدن شايسته كيست؟ خدايى كه از آشكار و نهان خبر دارد، يا آن كسان كه مشركان آنها را خدا مى‌خوانند، از بتانى كه خود آفريده‌اند و هيچ چيز را نيافريده‌اند؟ و تنها اين نيست كه از پنهان بى‌خبر باشند، بلكه از نعمت زندگى هم بهره‌اى ندارند، و عقل و شعورى ندارند تا در روز قيامت برانگيخته شوند؟! خدا خالق و پروردگار همه چيز و همه كس است، كه تنها و بى‌شريك است، اما مشركان به آخرت ايمان ندارند و سبب اين است كه دلهاى ايشان منكر حق است و پذيرفتن حق براى آن دلها دشوار، و نيز بدان جهت به جستجوى علو و برترى برخاسته و گرفتار استكبار شده‌اند.

خداوند متعال از آشكار و نهان آنان آگاه است، و خدا مستكبران و خودبزرگ‌بينان را كه هواى برترى در زمين در سر دارند، و با فهم و اصرار به مخالفت با حق برمى‌خيزند، دوست نمى‌دارد، و به همين سبب حقى را كه از جانب خدا بر ايشان فرود آمده است كوچك مى‌شمارند، و مى‌گويند كه آن افسانه‌هاى پيشينيان است.

/ ٣٨ اين گونه كسان سنگينى گناهان خويش را بر دوش دارند بدون آن كه عذر