تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠٥ - از صفات پيشوا

كار انداخت؟

ا مى‌گويد

إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها- ما براى آنان آتشى آماده كرده‌ايم كه سرا پرده‌هاى آن ايشان را احاطه كرده است.» سرا پرده‌هاى آتش در جهنم شبيه است به زندانهايى كه باروهاى متعدد آنها را در ميان گرفته است، به صورتى كه گذشتن از آنها براى گريختن از زندان ناممكن است، و دركات جهنم نيز محيط بر ساكنان آن است، پس به كجا مى‌توانند بگريزند؟؟

وَ إِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ‌- و اگر طلب يارى كنند، با آبى همچون فلز گداخته به يارى ايشان مى‌آيند كه چهره ايشان را بريان مى‌كند.» مهمترين چيزى كه انسان در آتش قرار گرفته به آن نيازمند است، آب است، ولى پس از خواستار آب شدن سرب گداخته برايش مى‌آورند كه صورتش را كباب مى‌كند.

آن گاه كه شخص چيز داغى را مى‌آشامد دهان و درون تنش مى‌سوزد، ولى فلز گداخته بسبب شدت حرارت آن صورت او را پيش از آغاز كردن به آشاميدن آن مى‌سوزاند، پس در نظر بياوريد كه پس از آشاميدن آن چه حالى در هنگام استقرار يافتن ماده گداخته در معده و روده‌هايش پيش خواهد آمد؟

بِئْسَ الشَّرابُ وَ ساءَتْ مُرْتَفَقاً- چه بد آشاميدنى است و چه بد آرامگاهى (جهنم).» اين مهمانى كه خدا بندگان ستمكار خود را به آن فرامى‌خواند، در آتش دوزخ صورت مى‌گيرد كه بد جايگاهى است، ولى خدا اين را به ياد ايشان آورده و رسولانى مژده دهنده و بيم دهنده براى آگاهى آنان روانه ساخته و قرآن را فروفرستاده است، ولى به اين همه ايمان نياوردند و به حق تسليم نشدند و اين سرنوشت سياه را براى خود برگزيدند! [٣٠] إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ‌