تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨٧ - انعام عبرت است و رحمت
علم است و عمل.
وَ إِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعامِ لَعِبْرَةً و براى شما در انعام و چارپايان عبرت و پندى است.» كه از طريق نظر كردن در آنها و تدبر در كارهاشان، به هدف از پيدايش آنها آگاه مىشويم، ولى چگونه؟
نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهِ مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ- مىنوشانيم به شما از آنچه در شكمهاشان، از ميان سرگين و خون بيرون مىآيد.» فرث غذايى است كه از معده به رودهها راه يافته است تا پس از جذب جوهر غذايى آن و انتقال آن به جگر داخل در جريان خون شود و به مصرف تغذيه همه ياختههاى بدن برسد و باقيمانده آن در چارپايان به نام سرگين از بدنشان خارج شود.
لَبَناً خالِصاً شيرى خالص را.»/ ٨٨ خالص و پاك از آلودگيها و جرثومهها، سائِغاً لِلشَّارِبِينَ- كه گوارا است براى نوشندگان،» و در آن به سبب خالص بودنش فايده و لذت وجود دارد و به همين سبب براى طبع بشرى گوارا است و آن را دوست مىدارد.
[٦٧] و آيتى ديگر ميوههاى سودمند همچون خرما و انگور تازه است و آنچه از آنها از كشمش و خرما و مشتقات ديگر به دست مىآيد.
وَ مِنْ ثَمَراتِ النَّخِيلِ وَ الْأَعْنابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَراً وَ رِزْقاً حَسَناً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ- و از ميوههاى درختان خرما و انگور شراب و سركه و روزى نيكو به دست مىآوريد و در اين براى كسانى كه تعقل كنند آيتى است.» در اين شك نيست كه ميوههاى خرما و انگور از لحاظ خوشمزگى بهترين رزق و خوراك محسوب مىشوند، و درباره «سكر» ميان علما اختلاف نظر وجود دارد و بهترين سخن در اين باره مأثور از ابن عباس است كه گفت: «سكر حاصلى