تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦١ - شواهد و كتابها

الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَلى‌ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ‌- كسانى كه شكيبايى نشان دادند و به پروردگارشان توكل داشتند.»

راه معرفت و شناخت‌

[٤٣] آنان درباره رسالت محمّد (ص) بدان جهت مجادله مى‌كردند كه او فردى همچون خود ايشان بود، و آيا خدا هرگز مردانى را به رسالت برگزيده است كه به صورتى از ديگران تمايز و برترى داشته باشند؟! وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ‌- و ما پيش از تو جز مردانى را به رسالت نفرستاديم كه به ايشان وحى مى‌كرديم.» بر انسان است كه خود به جستجوى حقيقت برخيزد، پس اگر آن را نيافت در جستجوى كسى برآيد كه آن را يافته است، از آن گونه كسان كه علم و معرفت شخصيت آنان را ساخته و پرداخته است، و با شناخت آثار آشكار و نوشته‌هاى موجود در كتابها از جز خود تمايز پيدا كرده‌اند.

فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‌- پس، اگر نمى‌دانيد، از آن كسان كه مى‌دانند بپرسيد.» ولى اگر مى‌دانيد حق تقليد كردن از ديگران را نداريد، به همان گونه كه پيروى از كسانى كه از بينات و زبر آگاهى ندارند نيز روا نيست، يا اين كه چنين آگاهى را دارند ولى عملا از آن سودى نمى‌برند و خود شخصا از وحى سودى و از پندهاى راهنماى آن بهره‌اى نگرفته‌اند. و اين آيه و آن كه پس از آن مى‌آيد، شرطهاى تقليد را بيان مى‌كند و به عبارتى ديگر، شرايط پيروى جاهل از عالم را معلوم مى‌سازد، و آنها به حقايقى عقلى اشاره دارند كه جان بشر فطرتا آنها را مى‌پذيرد.

/ ٦١

شواهد و كتابها

[٤٤] عالم طبيعت و دانشمند تاريخ و آگاه به طب و نظاير آن نمى‌تواند در