تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٩ - جاودانگى جزا

وَ تَذُوقُوا السُّوءَ بِما صَدَدْتُمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ‌- و مزه بد دور شدن از راه خدا را كه انجام داديد بچشيد،» راه خدا همه خير است و پيشرفت و آبادانى و آسايش مردم، و بازداشتن مردم از راه خدا گاه سبب بسته شدن درهاى تعاون مى‌شود كه سوگند از برترين آنها است، چه هيچ چيز از قوانين و وثيقه‌ها و ضمانتها و رهينه‌ها به سهولت سوگند در دسترس قرار نمى‌گيرد و در ترويج اعتماد و تعاون به اندازه آن تأثير ندارد.

وَ لَكُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ‌- و به عذابى بزرگ خواهيد رسيد.» [٩٥] و به همان گونه كه سوگند پيمانى است كه آن را بعضى از مردم به بهاى اندكى مى‌خرند، و اگر ارزش قيمتى كه فرد در مقابل فروش شرف و پيمان و ايمان خود مى‌گيرد اندك باشد، از آن روى اندك است كه هيبت عهد و پيمان را ساقط مى‌كند و در نتيجه باب رحمت بسته مى‌شود.

وَ لا تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا إِنَّما عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌- و پيمان خدا را به بهاى اندك مفروشيد، و آنچه در نزد خدا است، اگر بدانيد، همان براى شما خوب است.»/ ١٢١ پس آن چه كس است كه رحمت خدا را با چند درهمى كه از پيمانشكنى يا دست يافتن به سلطه‌اى از بين رونده مبادله كند؟!

جاودانگى جزا

[٩٦] با علم به اين كه خيرى كه در نزد خدا است به بقاى خداوند سبحانه و تعالى باقى است، در صورتى كه حطام و فريبندگيهاى دنيا با نابود شدن عواملى كه آنها را فراهم آورده بوده‌اند نابود مى‌شود.

ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ‌- آنچه در نزد شما است از ميان مى‌رود، و آنچه در نزد خدا است باقى مى‌ماند.» حقى كه خدا ثبات آن را تضمين كرده است، ماندنى‌تر از باطلى است كه ضامن آن غرور انسان است و فريبكارى شيطان، و خدا آسمانها و زمين را به حق‌