تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠٠ - رهنمودهايى از آيات

آورد كه وى را از اين فشارها در امان نگاه دارد.

كه اولين آنها: تلاوت قرآن است و ارتباط مستقيم پيدا كردن به آيات كريمه آن، همان آياتى كه با تبدل و تطور زندگى تغييرى پيدا نمى‌كند، و اين مهم است، چه در آن هنگام كه به زينت زندگى تعلق خاطر پيدا مى‌كنى، هر چه زودتر به چيزى آويخته شده‌اى كه نابود مى‌شود و باقى نمى‌ماند، و همچون ريسمانى است كه بريده مى‌شود و ديوارى كه فرومى‌ريزد، و بنا بر اين ناگزير بايد به ريسمانى محكم خود را بياويزى و بر ديوارى متين و استوار اعتماد كنى، و آن كتاب خدا است.

دوم: اين كه با تجمع ايمانى وابستگى و انتساب داشته باشى، و چون چنين كنى و افراد را بر اساس ارزشهاى رسالى اختيار كنى، نفس خويش را با باروى ديگرى از باروهاى ضد فشار زينت تحصن بخشيده‌اى.

سوم: چالش و آمادگى براى مبارزه، و اين به معنى آمادگى انسان است براى مبارزه و رو به رو شدن با دشمن، و همچون ديوار محافظ ديگرى است كه آدمى به وسيله آن خود را از فريبهاى زينت دنيا و متاع نابود شونده آن در امان نگاه مى‌دارد.

/ ٤٠١ پس از بيان سه بارو، سياق قرآن بر اين امر تأكيد مى‌كند كه بعضى از ارزشها مساعد بر آن است كه آدمى را در اين جهت توجيه كند و اين مطلب را براى ما بيان مى‌كند كه: هر عملى كه انسان مرتكب آن مى‌شود، خواه كوچك باشد و خواه بزرگ، و خواه به صورتى قاطع وابسته به گروه مؤمنان باشد و خواه چنين نباشد، براى او نگاهدارى مى‌شود.

عمل صالح در نزد خدا گم نمى‌شود، به هر شكلى كه بوده باشد و به هر صورتى كه آشكار شود، و خدا به جاى زينت زندگى دنيا از زينت زندگى باقى در زندگى آخرت به او مى‌بخشد كه در نزد خداوند مقتدر عزيز، حيوان و زندگى حقيقى است.