تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٩ - شرح آيات

باشد، بدان سبب كه فهم و دريافت آن براى مردمان آسانتر مى‌شود. و گروهى از مردم چنان به قرآن ايمان دارند كه چون آيات آن بر ايشان خوانده شود، به رو و بر چانه و ريش سجده مى‌كنند، و به تسبيح خدا مى‌پردازند و به وعده او اعتماد دارند و مى‌گريند و قرآن بر خضوع و خشوع آنان مى‌افزايد.

كسانى كه پرورده وحيند، مثالى زنده براى قرآن و گواهى آشكار بر صدق آنان‌اند، و بدان سبب كه قرآن از خدا است، آيا مردمان مؤمن را به پروردگارش نمى‌خواند و به آنان فرمان نمى‌دهد كه خدا را به نامهاى نيكويش (اسمائه الحسنى) بخوانند، و نيز فرمان مى‌دهد كه نماز را با صداى بسيار بلند نگزارند، و خداوند متعال سوره مباركه اسراء را به ستايش و حمد خدا به پايان مى‌رساند، به همان گونه كه به تسبيح او آغاز كرده بود، خداى يكتا و يگانه‌اى كه براى خود كسى را به فرزندى نگرفت و شريكى در فرمانروايى بر جهان ندارد، و ولى و سرورى براى او نيست.

/ ٣٢١ تسبيح و تكبير و حمد مخصوص صفات خدا است، و بنده از همين راه با او سبحانه و تعالى اتصال و پيوستگى پيدا مى‌كند.

شرح آيات

[١٠٥] آيا محتواى رسالتها چيست؟ حقى است كه خدا با آن قرآن را فرو فرستاد، و آن حقى است كه قرآن بر آن باقى مى‌ماند بى‌آن كه دست تحريفى به طرف آن دراز شود، ولى آيا حق چيست؟

١- وجود جهان و انسان حق است.

٢- قوانين طبيعت، و سنتهاى الاهى كه خدا آنها را در هر چيز به جريان انداخته حق است.

٣- عقل بشرى كه خداوند متعال آن را در قلب هر انسان به امانت نهاده و به وسيله آن واقعيت چيزها فهميده مى‌شود حق است.

قرآن حقيقتى است كه وقوع يافته و از آن جهت فروفرستاده شده است تا حقايق را منعكس سازد و مردمان را به سنتها رهبرى كند و عقول را به سان‌