تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٢ - كلمه آشكار و رسا

جاهليان چنين مى‌كردند و گوشت شتر گوش بريده (بحيرة) و شتر به حال خود واگذاشته به سبب فراوانى نتاج (سائبة) و نظاير اينها را حرام مى‌شمردند، و پيروان از جاهليت امروز قوانينى را براى مقيد كردن نيروها و تواناييهاى مردمان وضع مى‌كنند. و به تعبير ديگر ما هرگز پيرو سرورى دستگاه فاسدى نخواهيم شد و از قانونهاى ساخته بشر اطاعت نمى‌كنيم.

كَذلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ‌- كسانى كه پيش از ايشان بودند نيز چنين كردند.» به بندگى طاغوت پرداختند و براى خود جعل قانون كردند، و مدعى آن شدند كه خدا اين امر را بر عهده ايشان گذاشته است، ولى بايد از آنان پرسيد كه

پس خدا براى چه فرستادگان خود را به رسالت برگزيد؟

فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ‌- پس آيا بر عهده رسولان كارى جز رساندن پيام آشكار بوده است؟»/ ٥٢ پس نه خدا امر زندگى را به بشر تفويض كرده است، بدان سبب كه فرستادگانى بر آنان مبعوث كرد، و نه اين كه چنان مى‌خواهد كه مردمان را به جبر و اكراه هدايت كند، پس چون مجبورشان نمى‌كند از آنان راضى است، زيرا كه وظيفه رسولان پس از ابلاغ كردن پيام پايان مى‌پذيرد، و در اين هنگام است كه مسئوليت خود انسان آغاز مى‌شود.

كلمه آشكار و رسا

[٣٦] و بدين گونه خداوند فرستادگان را با كلام و سخنى به كمال آشكارى فرو فرستاد: پرستش خدا و طرد طاغوت.

وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ‌- و در هر قومى فرستاده‌اى را فرستاديم تا به آنان بگويد كه: خدا را بپرستيد و از طاغوت اجتناب كنيد.» طاغوت خود را بر مردمان تحميل مى‌كند، و در برابر او تنها خاموش ماندن‌